Home - refene.com Μαρρα Ψωμά - Homepage ΚΑΡΠΟΥΖΙ 14-09-02

ΚΑΡΠΟΥΖΙ ΚΑΙ ΜΑΧΑΙΡΙ

 

Πολιτικός δεν είμαι να το παίζω θεός-τιμωρός, δήθεν άτενκτος και δήθεν καλός. Δεν είμαι μεγάλος σε κάτι να φοβάμαι τι έχω να χάσω και τι να κερδίσω. Δεν είμαι ούτε τρομοκράτης να περνιέμαι για μονομάχος που αποκαθιστά το δίκιο με αίμα. Δεν κινούμαι μήτε στο σκοτάδι μήτε στο φως, μα  στο θολό διάστημα ανάμεσα που τα ενώνει.

Είμαι το πλήθος που συνωστίζεται να δει την παράστασή τους. Εμένα αφορά ότι διαδραματίζεται επί σκηνής, όμως τα καμαρίνια κι οι κουίντες αυστηρά απαγορευμένος χώρος.

Εγώ είμαι οι πολλοί κι αυτοί οι λίγοι εκλεκτοί που χρίζουν εαυτούς ρυθμιστές της ζωής μου. Πρώτοι, δεύτεροι και τρίτοι ρόλοι μοιράζονται ες αεί αναμεταξύ τους, για το κοινό συμφέρον φυσικά, για τ’ ανθρώπινα δικαιώματα, για την έννομη τάξη. Σκηνοθέτες, ηθοποιοί, παραγωγοί και παρατρεχάμενοι φαίνεται να βάζουν τα δυνατά τους. Όλο το ζόρι είναι να πεισθώ, να εκστασιαστώ, επικροτώντας μ’ ανοιχτό το στόμα. Να συμπάσχω με το «βαρύ φορτίο της εξουσίας» που ανατέθηκε σε τούτους τους δύσμοιρους για μένα, για τη λαϊκή βάση.

Βγει δε βγει καλά η παράσταση εγώ θα πληρώσω το αντίτιμο. Δεν υπάρχουν επιλογές να δω άλλο έργο. Καρπούζι και μαχαίρι στα δικά τους χέρια. Γίνομαι αδιάφορος, ανέκφραστος απ’ την κοροϊδία, την μονοτονία, την στείρα επανάληψη, την απουσία δημιουργίας. Αφήνομαι να βουίζουν γύρω μου δίχως να τους προσέχω. Κάπου-κάπου πιάνω σαν ψίθυρο να με κατηγορούν πως δεν νοιάζομαι, δεν έχω ενδιαφέροντα, δεν έχω λέει πιστεύω. Τρομοκρατία, παγκοσμιοποίηση, γενοκτονίες, ανεργία, διαφθορά, χειροκροτώ παντού και πάντα μηχανικά, χωρίς εξάρσεις. Όλο που καίγομαι είναι πώς να ξεφύγω απ’ τον κλοιό τα τριήμερα και είκοσι μέρες το καλοκαίρι, ν’ αποκοπώ δήθεν απ’ την παρωδία τους που γίνεται για μένα χωρίς εμένα. Κουρασμένος και μόνος.

Κι όμως, κατά βάθος ποθώ κι εγώ ν’ ανέβω έστω και λίγο στο σανίδι που νέμονται εκείνοι μόνοι. Ν’ αναδυθώ απ’ την αφάνεια με όνομα και επίθετο, σαν ημίθεος, σαν σούπερ-σταρ, σαν καραγκιόζης έστω της ανιαρής ζωής μας . Όπου φανεί πρόσφορο έδαφος σπρώχνομαι να το διεκδικήσω.  Το αντίτιμο δεν με νοιάζει, βαρέθηκα να είμαι ο τίμιος, ο δουλευταράς, ο φτωχός θεατής, ο αδικημένος. Θέλω να δω τον κόσμο από άλλη θέση. Ιδεολογία μου το θεαθήναι κι ότι προσφέρει η γεμάτη τσέπη. Αυτό μου προβάλλεται, αυτό επιθυμώ. Μην γυρεύετε από μένα άλλη ποιότητα, αυτήν διαθέτω. Το δικό σας θέατρο παρακολουθώ, από εκεί μαθαίνω, ξεσηκώνω χαρακτήρες……………. 

Αύγουστος 2002

Μαρρα Ψωμά