Home - refene.com Ελευθερία Αuγερινου - Homepage Βροχή 18-04-02 Μια ιδέα όλα 14-09-02 Τεχνολογία 14-09-02 Αφιερωμένο στην γυναίκα 14-09-02 Δεν μπορείς να είσαι και ρεαλιστής και ερωτευμένος. 14-09-02 Το φεγγάρι και ο ήλιος… 18-04-02 Πες μου τι νιώθεις… 18-04-02

Μια ιδέα όλα

Όπως μια νεροσταλίδα κυλάει από το πράσινο φυλλαράκι ενός δέντρου και πέφτει πάνω στη λιμνούλα του δρόμου που γέννησε το τέλος της βροχής. Έτσι και το δάκρυ μου διέσχισε απαλά το μάγουλό μου και βρέθηκε πάνω στην τεχνιτή, νοητή λιμνούλα που το κλάμα μου στο μαξιλάρι χάρισε.

Σαν την λάβα που ορμητικά ξεχύνεται για να κάψει με την υπεροχή της το σύμπαν που την περιβάλλει, και αφήνει το φωτεινό της χρώμα να αναδημιουργηθεί σε μαύρο, χώμα των νεκρών. Έτσι και το μυαλό μου απλώνεται σε όλες του τις διαστάσεις που η δύναμη των σκέψεών μου γέννησε.

Όπως η μορφή σου απλώνεται στο σκοτάδι, για να περιπλανηθεί η δικιά μου ύπαρξη αυτή τη φορά, στο λογοπαίγνιο της σιωπής μου και να κοιμηθεί στα σκαλιά της κούρασής μου. Έτσι και η ημέρα παραδίνεται στη νύχτα. Έτσι και η αισιοδοξία νικάει την ήττα.

Και η ζωή μεγαλώνει. Ερωτεύεται τον έρωτα και γεννάει την ιδέα.

Την ιδέα που αναπαράγεται, ένα με το φύσημα του αγέρα γίνεται. Δεν ευ-διακρίνεται, δύσκολα τον ήλιο κοιτάς.

Δεν διώχνει τον πόνο ούτε την ασυδοσία. Δεν παύει, κουράζει και αναπαύει.

Γαληνεύει και ζωντανεύει την ρομάντζα. Υποφέρει και γεννά το κλάμα. Πονάει και ζει στη σιωπή. Μισιέται και μαθαίνει να ζει.

Και η ιδέα, η πολύμορφη μούσα για μας γεννιέται με την ζωή και οι άλλοι την συνεχίζουν με τον θάνατό μας, όπως και εμείς την δική τους. Ταυτίζεται με όλους, γιατί μια είναι και η ζωή...