|
Μια ευρωπαϊκή
μυθολογία .
Ο
Φάουστ είναι το σύμβολο του
Πανεπιστήμονος Αναγεννησιακού
Ευρωπαίου, γύρω από το οποίο
αναπτύχθηκε ένα ολόκληρο μυθολογικό
στερέωμα. Ο ιστορικός Φάουστ (νεκρομάντης
ή αστρολόγος του Μεσαίωνα) ,
ο βίος και ο θρύλος αποτέλεσαν
πλούσιο υλικό για την προφορική παράδοση των μεσευρωπαίων, η
οποία με τη σειρά της γονιμοποίησε
την έμπνευση δημιουργών, όπως ο
Κρίστοφερ Μάρλοου, ο Goethe,
o
Ηeine,
o
Βαλερύ,ο Τόμας Μανν , εικαστικών ,
όπως ο Ντελακρουά και ο Ρέμπραντ και
μουσουργών , όπως ο Λιστ και ο
Μπερλιόζ. Έτσι ο «Φάουστ» έγινε ένα
καθολικό έργο όλων των τεχνών ,
δημιουργών διαφόρων εθνικοτήτων και
πλειόνων εποχών. Πρόκειται για ένα
θέμα ανοιχτό στο μέλλον, μια
συμπαντική πνοή που ακολουθεί την
πορεία του κόσμου.
Ο Τρίτος
Φάουστ.
Ο
Τρίτος Φάουστ, δεν είναι κατ’
ανάγκη ένα υποθετικό τελευταίο μέρος
της τραγωδίας τοu Goethe. Eίναι
η Τρίτη ματιά πάνω στο σύμβολο, όχι
μια βιογραφική εκδοχή του ιστορικού
προσώπου («πρώτος» Φάουστ), ούτε μια
λογοτεχνική μετάπλαση των θρύλων και
της προφορικής παράδοσης (δεύτερος «Φάουστ»),
αλλά φανταστική προέκταση και
θεματικό συμπλήρωμα, ένας νέος μύθος.
Με
το αφηγηματικό ήθος ενός
αφομοιωμένου μεταμοντερνισμού, ο
συγγραφέας καταθέτει
ένα φιλόδοξο στοχαστικό έπος,
θέτοντας σύγχρονους
μυθιστορηματικούς κανόνες και
συνθέτοντας μέσα από τη μυθοπλασία
ένα φιλοσοφικό πλέγμα διερεύνησης
του φαουστικού τριγώνου Άνθρωπος-Γνώση-Θεός.
Προτείνει έτσι μια στροφή στην
μεγάλη λογοτεχνία που μάλλον
περιφρονεί η σύγχρονη πεζογραφική
παραγωγή.
Βιογραφικό
σημείωμα του συγγραφέα.
Ο Βασίλης Σωτηρόπουλος
γεννήθηκε στην Αθήνα το 1978. Ύστερα
από ένα μικρό πέρασμα από τις
θεατρικές σπουδές, φοίτησε στη
Νομική Αθηνών. Το 2000 κυκλοφόρησε το
πρώτο του μυθιστόρημα «Βελισσάριος
και Ισαβέλλα», μια παρωδία διαφόρων
αφηγηματικών στυλ και μια σπουδή
πάνω στα διαφορετικά είδη χιούμορ (Νέα
Σύνορα-Λιβάνης). Το 2001 επιμελήθηκε τη
γερμανική νομολογία που περιέχεται
στο δίτομο έργο «Εμπράγματο Δίκαιο»
του Τάσου Αθανασόπουλου (Εκδόσεις
Αντ.Ν.Σάκκουλας) Ασχολείται με την
κινηματογραφική θεωρία και κριτική,
δημοσιεύοντας σε διάφορες
ιστοσελίδες. Ιδρυτικό στέλεχος της
ομάδας «θέατρο Κορύβαντες». Ο Τρίτος
Φάουστ ήταν μία ιδέα που τον
απασχολεί από το 1996. Είναι το δεύτερο
βιβλίο του.
Ο
Φάουστ στην τρέχουσα επικαιρότητα.
Βρισκόμαστε
σε μια περίοδο αναθέρμανσης της
σχετικής με
το Φάουστ φιλολογίας (το έτος 2000 ήταν
αφιερωμένο στη μνήμη του Γκαίτε) και
υπάρχουν ήδη πρόσφατες σχετικές
εκδόσεις (η μετάφραση των δύο μερών
του Φάουστ του Γκαίτε από τον Πέτρο
Μάρκαρη κυκλοφόρησε τον προηγούμενο
μήνα από τις εκδόσεις Γαβρηιλίδη και
η μετάφραση του πρώτου μέρους από τον
Ροζάνη και τις εκδόσεις Διώνη
βραβεύτηκε με το κρατικό βραβείο
λογοτεχνικής μετάφρασης το 2000),
μείζονες θεατρικές παραστάσεις (Αμφι-Θέατρο
Σπύρου Ευαγγελάτου το 2000 και αυτήν
την περίοδο η παράσταση του ΚΘΒΕ) και
σχετικά συμπόσια κριτικών της
λογοτεχνίας.
Ο
Τρίτος Φάουστ έρχεται σε μια καίρια
ιστορική στιγμή (η χώρα μας ήταν
τιμώμενη από την έκθεση βιβλίου της
Φραγκφούρτης του 2001) να προσθέσει την
ελληνική ματιά και να εντάξει και την
ελληνική πεζογραφία στη φαουστική
μυθολογία.
Ένα
απόσπασμα από τον «Τρίτο Φάουστ».
"Κοιτάξτε τριγύρω: οι τοίχοι που
βλέπετε είναι ράχες βιβλίων, όλων των
βιβλίων που υπήρξαν και θα υπάρξουν.
Το μαύρο βουνό είναι χτισμένο
ολόκληρο από γραμμένη ύλη, ένας
ορεινός όγκος αποτελούμενος από την
ανθρώπινη σοφία,
όπως αυτή καταγράφεται, όσο βέβαια
είναι δυνατόν να αποτυπωθεί.
Εξωτερικά εμφανίζεται ως κατάμαυρος
βράχος, με πέτρες και θάμνους, αλλά
ποτέ να μη σας αρκέσει ως διαπίστωση
η μορφη.
Εσύ , Ι, δεν ξέρεις τι σημαίνει βιβλίο.
Πάρε, λοιπόν, αυτό και δες το: μαύρη
φωτιά που πάνω της η λευκή φωτιά
γράφει όλη σου τη ζωή. Να, αν ήξερες να
διαβάζεις , θα διάβαζες για τον εαυτό
σου που μένει εμβρόντητος αυτήν
ακριβώς τη στιγμή εμπρός στις
πύρινες σελίδες. Αλλά, βιβλίο είναι
και αυτό εκεί απέναντι, το χάρτινο,
πάρε και δες το. Βιβλίο είναι κι
εκείνος ο δίσκος κι εκείνη η πέτρινη
στήλη. Ό,τι βλέπετε μέσα στο σπίτι μου
είναι βιβλίο , σε όλες τις μορφές που
μπορεί να έχει ένα βιβλίο.
Εσύ, Αναγνώστη, νομίζεις ότι ξέρεις
τι σημαίνει βιβλίο, αγνοείς όμως τα
βιβλία που προϋπήρξαν της εποχής σου,
όση έρευνα κι αν έχεις κάνει, αγνοείς
και τα βιβλία που θα επέλθουν μέσα
στο πέρασμα του χρόνου. Εσένα δεν
μπορώ να σου δώσω τίποτε στα χέρια
σου, παρ'όλο που στέκεσαι δίπλα στον Ι.
Ξέρε όμως, ότι ούτε η πιο δυνατή
φαντασία μπορεί να συλλάβει τις
διαφορετικές μορφές που μπορεί να
έχει ένα βιβλίο, μα ακόμη πιο
ασύλληπτες είναι οι διαφορετικές
πτυχές της ανθρώπινης -καμιά φορά και
της θεϊκής- σοφίας που μπορούν να
περιέχονται σε ένα βιβλίο. Μάθε πως
βιβλίο μπορεί να είναι ένα ποτάμι,
πάνω στο οποίο άνθρωποι και πλοία
γράφουν ιστορίες που μπορούν να
μείνουν ανεξίτηλα χαραγμένες στη
μνήμη του νερού. Βιβλίο μπορεί να
είναι κι ένα σώμα με χαραγμένα όλα τα
χρόνια πάνω του, κλειδωμένα για πάντα,
παρά το πέρασμα της σήψης. Όλα αυτά
είναι συσσωρευμένα εδώ, κι αποτελούν
το σπίτι μου, το μαύρο βουνό."
|