ΕΡΩΣ – ΗΡΩΣ
Hταν η εποχή που προσπαθούσα να βάλω μυαλό και ν' αποκτήσω μια κάποια τάξη. Με νουθετούσα κιόλας λέγοντας : « Fritz , μη γαμάς τόσο πολύ»…Την κατάσταση δηλαδή… «Τέρμα τα ξενύχτια και οι μπεκροπαρέες. Εσύ πρέπει να γίνεις ένας καθώς πρέπει άνθρωπος ». Αυτό συνέβαινε συνήθως μετά από κάποιο βρωμερό ξενύχτι, μετά από κάποιο ξέρασμα, έτσι που στο νου μου ετούτα τα λόγια έχουν συνδεθεί άρρηκτα με τη πικρόξινη γεύση της εμετίλας. Αρχικά το πείραμα είχε μεγάλη επιτυχία. Μπορούσα να αντέξω τέσσερις έως και πέντε ολόκληρες ημέρες δίχως να πιω γουλιά, παρακολουθούσα κανένα μαθηματάκι στη Σχολή μου, διάβαζα Λέοντα Τολστόι και κοιμόμουν σχετικά νωρίς τα βράδια. Όμως η φθοροποιός επενέργεια της επανάληψης απογύμνωσε τα ηθικοπλαστικά μου ξόρκια από τις μαγικές τους ιδιότητες και σιγά σιγά επέστρεψα στο σημείο απ' όπου είχα ξεκινήσει. Στο σημείο μηδέν . Είχαν περάσει τρεις ημέρες από το τελευταίο μου ξεστρατιματάκι και ένιωθα τα όριά μου να εξαντλούνται. Το συγκεκριμένο βράδυ είχα βγει με μια παρέα από το Πανεπιστήμιο. Κάτι ανιαροί χλεχλέδες, που ήξεραν να μιλούν μονάχα για βαθμούς και μεταπτυχιακά. Βαρετή υπόθεση. Όμως τους είχα ανάγκη, δηλαδή όχι και τόσο αυτούς, όσο τις σημειώσεις τους κι έπρεπε να το παίζω φιλαράκι. Παρήγγειλα δυο τρία ποτά για να καλυτερέψω κάπως τη διάθεσή μου. Τζίφος. Η κατάσταση δεν καλυτέρευε και οι χλεχλέδες είχαν αρχίσει να εκσπερματώνουν αραδιάζοντας όσες διακρίσεις και διπλώματα είχαν αποκτήσει από το δημοτικό ίσαμε τότε. Στο τέλος άρχισαν να συγκρίνουν τους μέσους όρους τους, όπως εμείς συγκρίναμε κάποτε τις ψωλές μας στο Γυμνάσιο. Ίσως από λεπτότητα, ίσως από αδιαφορία, εμένα πάντως δε με ρώτησαν τίποτε για τους βαθμούς μου. Με είχαν προφανώς για μαλάκα. Και ήμουν στ' αλήθεια έτοιμος να φύγω, όταν πρόσεξα ένα καυλιάρικο μανούλι στο αντικρινό τραπέζι. Με κάρφωνε ξεδιάντροπα. ΤΙ ΜΟΥΝΑΡΑ ΗΤΑΝ ΑΥΤΗ! Σκέφτηκα. Μελαχρινή με μακρύ μαύρο μαλλί και κάτι ποδάρες ατελείωτες. Φορούσε ένα σχεδόν ανύπαρκτο μίνι, σταύρωνε και ξεσταύρωνε τα πόδια της και μ' άφηνε να κοιτάζω το φρεσκοξυρισμένο της μουνί. Η τύπισσα δε φορούσε κυλόττα από μέσα! Καθόταν μόνη στο αντικρινό τραπέζι και με κοιτούσε ίσια στα μάτια όλο υποσχέσεις! Ήμουν ένας κατακαυλωμένος ταύρος. Βούτηξα το ποτό μου και πήγα κατ' ευθείαν στο τραπέζι της.
• Γεια σου μανάρα. Θες να πάμε μια στιγμή στην τουαλέτα; Έχω να σου δείξω κάτι σημαντικό.
• Μήπως θέλεις να με γαμήσεις;
Η γκόμενα με κατενθουσίασε με την απλότητά της. Ανταποκρίθηκα ευθύς αμέσως:
• Θα σου χώσω την ψωλάρα μου βαθιά στον οισοφάγο, θα σου ανοίξω μια δεύτερη τρύπα στον κώλο, θα σου πετάξω τα μάτια απ' όξω! Ε ΝΑΙ ΛΟΙΠΟΝ! ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΕ ΓΑΜΗΣΩ! ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ!
- Μα καλά, ζώον, με ποιο δικαίωμα μου μιλάς κατ' αυτόν τον τρόπο; Μήπως με περνάς για καμιά πουτάνα του κερατά;
είπε και μου σβούρηξε έναν φούσκο τόσο δυνατό που γκρεμίστηκα από την καρέκλα μου. Σωριάστηκα βλακωδώς μπροστά στις ορθάνοιχτες ποδάρες της. Λίγο πιο πέρα έχασκε το ερεθισμένο της μουνί. Πρώτη φορά με μπέρδευε τόσο πολύ μια γκόμενα. Τι στο διάβολο ήθελε από εμένα; Σηκώθηκα μαζεύοντας όση αξιοπρέπεια μου είχε απομείνει και επέστρεψα με την ουρά κάτω απ' τα σκέλια στους χλεχλέδες μου. Με κοιτούσαν σαν να ήμουνα λεπρός. Μέσα σε τριάντα δευτερόλεπτα πλήρωσαν κι έφυγαν. Εγώ αντιθέτως έμεινα. Κατέβασα δυο ποτήρια νερό για να συνέλθω. Τότε συνειδητοποίησα πως η γκόμενα εξακολουθούσε να με κοιτάζει και να μου ανοίγει προκλητικά τα πόδια της . ΜΑ ΚΑΛΑ ΤΡΕΛΗ ΕΙΝΑΙ; αναφώνησα από μέσα μου. Έκανα μια δεύτερη προσπάθεια. Πλησίασα. Έπρεπε ο π ω σ δ ή π ο τ ε να γαμήσω αυτό το ανισόρροπο μουνί.
- Άκουσε να δεις. Είπα . Θέλω να με συγχωρέσεις για ό, τι έγινε προηγουμένως. Παρασύρθηκα από τον ενθουσιασμό μου.
- ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΠΩΣ ΔΕΝ ΣΕ ΞΕΡΩ ΡΕ;
- Συγγνώμη, δεν καταλαβαίνω. Γνωριζόμαστε από κάπου;
- ΕΙΣΑΙ Ο ΓΑΜΙΟΛΗΣ Ο FRITZ , Ο ΜΙΣΟΓΥΝΗΣ, Ο ΚΟΠΡΙΤΗΣ, Ο ΣΚΑΤΟΦΑΓΟΣ ΠΟΥ ΛΕΡΩΝΕΙ ΜΕ ΤΑ ΒΡΩΜΕΡΑ ΚΑΙ ΤΡΙΣΑΘΛΙΑ ΦΑΛΛΟΚΡΑΤΙΚΑ ΤΟΥ ΨΕΥΤΟΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΙΣ ΜΙΣΕΣ ΚΑΙ ΒΑΛΕ ΠΕΡΙΘΩΡΙΑΚΕΣ ΦΥΛΛΑΔΕΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ;
Η γκόμενα με είχε ΤΡΕΛΑΝΕΙ. Την ήθελα σαν λυσσασμένος . Ο έρωτας με είχε χτυπήσει κατακέφαλα. Ήμουν έτοιμος για όλα .
- Όχι. Έλεος ! Δεν είμαι εγώ αυτός. Αποκηρύττω πάραυτα όλες τις σαχλαμάρες που έχω γράψει κατά καιρούς. Λατρεύω τις γυναίκες. Και πάνω απ' όλα εσένα. Να, πέφτω στα πόδια σου ( πράγματι έπεσα ) και είμαι έτοιμος να εκπληρώσω κάθε σου επιθυμία προκειμένου να μου δόσεις το ΟΚ για να σου κάνω τη μουνάρα τρόχαλο.
- Fritz , είσαι ένα φαλλοκρατικό κάθαρμα που θεωρεί της γυναίκες ΥΠΟΔΟΧΕΙΣ ΨΩΛΩΝ ! Είσαι απαίσιος ! Δεν πιστεύω λέξη απ' όσα μου τσαμπουνάς !
- ΟΙ! ΟΙ! ΟΙ! ΟΙ! ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΧΧΧΧΑΑΑ! ΑΑΑΑΑΧΑΧΑΑΑΑ! ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ! Μ' ΕΚΑΝΕΣ ΝΑ ΜΕ ΠΑΡΕΙ ΤΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΜΕ ΤΗ ΔΙΑΓΩΓΗ ΣΟΥ. ΑΠΟΝΗ. ΔΩΣΕ ΜΙΑΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΣΤΟΝ ΦΤΩΧΟ ΕΡΑΣΤΉ. ΜΗΝ ΕΙΣΑΙ ΑΔΙΚΗ ΜΑΖΙ ΜΟΥ. ΔΟΚΙΜΑΣΕ ΜΕ. ΝΑΙ! ΝΑΙ! ΕΤΣΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ. ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ. ΑΧ! ΑΧ! ΑΧ! ΕΕΕΛΛΛΑΑΑΑΑΑΑΑΑ! ΕΕΕΕΕΕΕΕΕεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεε!
Εν τω μεταξύ όλοι οι θαμώνες του μαγαζιού είχανε σηκωθεί όρθιοι και φώναζαν εν χορώ:
- ΝΑΙ, ΝΑΙ, ΔΩΣ' ΤΟΥ ΜΙΑΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ. ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟ ΠΑΙΔΙ Ο FRITZ . ΕΜΠΡΟΣ ΛΟΙΠΟΝ! ΝΑΙ! ΝΑΙ! ΝΑΙ!
Η γκόμενα, δόξα τω Θεώ, φάνηκε να συγκινείται.
- Εντάξει. Αν κάνεις ό, τι σε προστάξω θα ανταμειφθείς μ' ένα γερό γαμήσι.
( Εν χορώ: ΕΥΓΕ! ΜΠΡΑΒΟ! ΖΗΤΩ! ΣΕ ΓΝΩΡΙΖΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΨΗ ΤΟΥ ΣΠΑΘΙΟΥ ΤΗΝ ΤΡΟΜΕΡΗ κλπ κλπ και φυσικά καταιγιστικά χειροκροτήματα ΚΛΑΠ ΚΛΑΠ ΚΛΑΠ ΚΛΑΠ ΚΛΑΠ)
- Ωχ, ωχ, σ' ευχαριστώ! Είσαι μια Θεά. Ορίστε, φιλώ τα πόδια σου. (Ματς μουτς)
- Μη χαίρεσαι κοπρίτη! Οι αποστολές σου θα είναι πολύ δύσκολες. Πρέπει να πειστώ 1000% για τις προθέσεις σου. Αν μέσα στην επόμενη ώρα δεν καταφέρεις να κυλιστείς στον βούρκο, δεν γλύψεις δέκα χέστρες, δεν ξεπαρθενιαστείς από τον κώλο με αράπη , δεν ξυρίσεις κάθε τρίχα από το αρρενωπό κορμί σου, ΤΟ ΜΟΥΝΙ ΜΟΥ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΤΟ ΔΕΙΣ ΟΥΤΕ ΖΩΓΡΑΦΙΣΤΟ! ΜΕ ΚΑΤΑΛΑΒΕΣ; Η ανοικτίρμων γκόμενα πήρε ένα παγερό κι απόμακρο ύφος αρεοπαγίτη και βάλε.
- Είμαι ένας δυστυχισμένος! Ψέλλισα.
Όμως οι καρδιές των απλών ανθρώπων που έτυχε να καταστούν μάρτυρες της τραγωδίας μου ράγισαν και αγανάκτησαν συνάμα με τα παθήματά μου. Το φιλότιμο του απλού λαού, του μεροκαματιάρη, του συνταξιούχου, του οικογενειάρχη, του μετανάστη, όλων αυτών των λαϊκών ανθρώπων, των αγνών και άδολων ανθρώπων, που κατά κύριο λόγο συγκροτούσαν το παριστάμενο πλήθος, δεν ήταν δυνατόν να επιτρέψει μια τόσο άδικη και σκληρή συνάμα τιμωρία ενάντια σ' έναν ερωτευμένο άνδρα. Δεν υπήρχε πια περίπτωση να με εγκαταλείψουν στην τύχη μου. Γι' αυτούς ήμουν πλέον ένα σύμβολο. Με δάκρυα στα μάτια ένας αραπάκος γύρω στα δύο μέτρα ύψος και εκατόν πενήντα κιλά βάρος προχώρησε τέσσερα βήματα μπροστά από το πλήθος, ξεφούρνισε από τη βράκα του μια ΨΩΛΑ – ΤΕΡΑΣ και μου τη φέρμαρε στον κώλο αλαλάζοντας:
- ΗΡΘΕ ΚΙ ΕΣΕΝΑ Η ΩΡΑ ΝΑ ΓΑΜΗΣΕΙΣ!
Εν τω μεταξύ, ως δια μαγείας , μες απ' το πλήθος ξεπετάχτηκε ένας μπαρμπέρης με την ξουράφα του και μπόλικη σαπουνάδα, έτοιμος να με κάνει λείο σαν αβγουλάκι. Το πλήθος όρμησε τραγουδώντας να μου ξεσκίσει τα ρούχα. ΟΛΟΙ ΗΤΑΝ ΜΕ ΤΟ ΜΕΡΟΣ ΜΟΥ! Σε λίγη ώρα έτρεχα γυμνός κι αστραφτερός στη Θεμιστοκλέους. Έπρεπε να διανύσω την απόσταση Πλατεία Εξαρχείων – Πνευματικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων, δίπλα από το οποίο γνώριζα πως υπήρχαν δημόσια ουρητήρια,. Το πλήθος έτρεξε ξοπίσω μου. Μαζί τους ενώθηκαν και αρκετοί περαστικοί. Και ναι, τα κατάφερα. Εισέβαλα στα ουρητήρια και βρέθηκα μπροστά σε ένα θέαμα μεγαλειώδες. Δέκα χέστρες μετρημένες. Έπεσα με τα μούτρα. Πάει κι αυτό. Και τώρα χρειαζόμουν έναν βούρκο.
• Από εδώ! Στην οδό Μασσαλίας, πλάι στη Νομική Σχολή, μια γούβα στον πεζόδρομο γεμάτη βρομόνερα, σκατά και ξερατά σκύλου.
• Σκατά! Σκατά και ξερατά!!
• Ναι, ναι Σκατααααααααααα!! ΑΛΛΗΛΟΥΙΑ!!!!
Βούτηξα και κυλίστηκα μέσα έμπλεος ευτυχίας. Ήμουν ένας Ήρωας, ένας σύγχρονος ήρωας της καθημερινότητας. Ο έρωτας είχε κατισχύσει δι εμού κι εγώ είχα λάβει διαστάσεις μυθικές. Ήμουν αναμφίβολα ο ιδεότυπος του ερωτευμένου άντρα. Το πλήθος όρμησε και με σήκωσε στους ώμους. Η θριαμβευτική πομπή πήρε το δρόμο της επιστροφής. Πέντε ακριβώς λεπτά πριν απ' τη λήξη της διορίας είχα κιόλας κερδίσει το στοίχημα. Η γκόμενα με υποδέχτηκε κατασυγκινημένη. Όρμησε στην αγκαλιά μου και άρχισε να με φυλάει και να με χαϊδεύει. Μου ζήτησε συγγνώμη με δάκρυα στα μάτια. Την είχα κατακτήσει. Τι άλλο ήθελα από τη ζωή;
