Για να αποθηκεύσετε τα ποιήματα όλα, κάντε κλικ εδώ.

 

Το γεράκι  –   Τετάρτη, 19 Απριλίου 2000

Ιάγος:               Ποιος είσαι; 

Με μπερδεύεις 

Γεράκι:             Ίπταμαι, ταχύ,

Βλέμμα ιέρακος

Ιερόν

Ιάγος:               Τι στον κόρακα

Γεράκι:             No raven, no

Falcon

Ιάγος:               Bat? 

Γεράκι:             Yes, bat is my cousin 

A night’s visit in her cave 

Ιάγος:               Δεν με βοηθάς 

Πώς με κατάλαβες; 

Γεράκι:             Why should I? 

A falcon is a hacker

Hacks

This is a mystery, a minimum one 

For ministers 

Ιάγος:               Κάτι σκέφτηκα 

Κάποιον κυνηγό 

Γεράκι:             Falcon is a hunter in a way

Hunter of flesh 

Hunter of souls

But not a priest 

Ιάγος:               Κάτσε καλά, μ’ έχεις  μουρλάνει 

Γεράκι             I’m a black soul myself

Ιάγος:               Black like Death 

Γεράκι:             A dark tiny cloud

In an otherwise blue  sky 

Πονά λέων 

Πειναλέον; 

What does a lion on a ship want? 

Ιάγος:               Πώς θα γλυτώσω από σένα  

Παλιοχάκερ 

Δεν μπορώ να κρυφτώ από σένα; 

Γεράκι:                        In a way you don’t want to 

Pole nean

Napoleon 

Πόλη νέαν επεσκέφθης εσχάτως; 

Ιάγος:               Μόνον εις την φαντασίαν μου 

Πώς με βρήκες όμως

Πεπλανημένος καθώς ήμουν στη φαντασία μου;

Γεράκι:             Le style, ce l’ homme 

Style is man 

Το ύφος είναι ο άνθρωπος 

Ή το στυλό είναι ο άνθρωπος, που γράφεις 

Ιάγος:               Είμαι μάλλον κοντός για να σε νοιώσω 

Χρήζω μετασχηματισμού 

Γεράκι:             Το χέρι μέσα στον επενδύτη 

Βλέμμα πλάγιον 

Ιάγος:               Βλέμμα γερακίσιο, ανιχνευτής κι ετοιμοπόλεμος

Γεράκι:             Είμαι εκπαιδευμένο γεράκι 

Κυνηγετικόν 

Κόβω κύκλους 

Καμιά φορά ξεκουράζομαι στα ερείπια κάποιου πύργου 

Εκεί κανένας δεν θα με αναζητήσει 

Ο κύριός μου μού φορούσε δερμάτινο προσωπείο 

Κουκούλα 

Όταν δεν κυνηγούσα 

Ιάγος:               Είσαι γεράκι ευγενούς, έχασες τον αφέντη σου ή το έσκασες;

Γεράκι:             Μια φορά του έβγαλα τα μάτια 

Κι έφυγα 

Από τότε αυτός είναι Τειρεσίας

Κι εγώ η μαύρη ψυχή του 

Ιάγος:               Όλη μέρα με κατασκοπεύεις 

Να σπάσεις πύλες

Και συνειδήσεις 

Γεράκι, γεράκι

Γεράκι:             Οι συνειδήσεις σπάνε μόνες τους 

                        Εγώ απλώς πετάω έξω από το παράθυρο 

                        Βλέπω τον μεγάλο άνδρα να τρώει σούπα μ’ ένα κουτάλι 

Ιάγος:               Από παρότρυνση, ποτέ μόνες  δεν σπάνε

Γεράκι:             Αυτοπαροτρύνονται 

                        Δεν είναι σκέτες συνειδήσεις 

                        Μα συνειδήσεις τινός 

                        Κι αν δεν υπάρχει τι  για την συνείδηση 

                        Ούτε κι αυτή υπάρχει 

                        Είναι συνειδήσεις ονείρων

                        But the falcon’s gaze is unconscious 

                        Το του ιέρακος βλέμμα ασυνείδητον 

                        Έως ότου μια κηλίδα

                        Αναδυθεί στο αρραγές ενός κενού καθρέφτη 

                        Ενώ εσύ κοιμάσαι τυλιγμένος σε κουκέτα

                        Ονειρευόμενος λύσεις αινιγμάτων 

                        Η στολή σου, ο επενδύτης, το καπέλο

                        Παρατημένα δίπλα 

                        Αινιγμάτων που δεν υφίστανται 

Ιάγος:               Δεν φέρω καπέλο 

                        Αλλά γιατί δεν υφίστανται τα αινίγματα; 

Γεράκι:             Υφίστανται στο νου σου ίσως 

Ιάγος:               Ποια αινίγματα έχεις κατά νου; 

                        Ποία η φύσις τους; 

Γεράκι:             Το αίνιγμα του αινίγματος 

                        Ίσως κάποια μέρα ή προτιμότερο νύχτα 

                        Το αίνιγμα λυθεί από μόνο του 

Ιάγος:               Σφίγγα, γεράκι σφίγγα 

                        Που όλα τα λες

                        Και τίποτα δεν εξηγείς 

Γεράκι:             Σημαίνω, δεν εξηγώ 

                        Μπορώ να εξηγήσω 

                        Αλλά η εξήγηση θα είναι για μένα ίσως 

                        Όχι για τους άλλους 

                        Αν καταλάβαινα θα εξηγούσα; 

                        Δεν ξέρω 

                        Ξέρω μόνο πως ζω, πετάω, κυνηγώ

                        Απ’ αυτό που δεν καταλαβαίνω 

Ιάγος:               Εσύ μιλάς για αινίγματα 

                        Και αναφέρεσαι σε μένα 

Γεράκι:             Όχι σε σένα μα σε μένα 

                        Εσύ αναγνωρίζεις τον εαυτό σου σ’ ό,τι λέω 

Ιάγος:               Μπας και είμαι κλώνος σου; 

Γεράκι:             Όχι μόνο κλώνος μου

                        Μα και άνθος μου

                        Και είναι άνοιξη 

Ιάγος:               Φαντάσου το άνθος

                        Μεταβάλλεται σε κισσό να σε πνίξει 

Γεράκι:             Μάταια όμως

                        Προς τι; 

                        Ο κισσός βραδύς

                        Ο ιέραξ ταχύτατος 

Ιάγος:               Βραδύ και το φαρμάκι που σε τρώει

Γεράκι:             Αν όμως μ’  έπνιγε 

                        Πώς θα γινόσουν στόχος ιέρακος άλλη φορά 

                        Να βιώσεις την αβεβαιότητα που ένα όνομα υπαινίσσεται 

                        Αβεβαιότητα που προσπαθείς να υποτάξεις

Ιάγος:               Αν του κόψεις τα φτερά , ίσως… 

Γεράκι:             Κόβοντας  τα φτερά του ερωτήματος; 

Ιάγος:               Κάπως έτσι 

                        Το ερώτημα

                        Αν σε βασανίζει έντονα 

                        Υπόταξέ το 

                        Κόψε το γόρδιο δεσμό 

Γεράκι:             Άσε το ερώτημα να πετάξει

                        Θα ξανάρθει ίσως πάλι με άλλη μορφή 

                        Ή και την ίδια 

                        Δεν το υποτάσσεις 

                        Το απαντάς

                        Και αναφαίνεται αλλού και άλλο 

Ιάγος:               Το κόβεις 

Γεράκι:             Αυτό σε κόβει 

                        Αν το κόβεις δεν ήταν ποτέ ερώτημα

                        Ή γίνεται  ερώτημα το κόβειν 

                        Η δε μάχαιρα δική μου ειδικότης 

Ιάγος:               Ήταν όμως ένα εμπόδιο 

                        Το κόβεις όπως… 

                        Το βουνό που συντομεύει  μια απόσταση 

Γεράκι:             Θα χάσεις το χρόνο σου ανοίγοντας τούνελ

                        Ισοπεδώνοντας βουνά 

                        Αντί να περπατήσεις 

Ιάγος:               Καλύτερα απ’ το να κάνω μια ζωή παρακάμψεις 

Γεράκι:             Δεν είναι παράκαμψη 

                        Η ίδια η ζωή παράκαμψη είναι 

Ιάγος:               Πάντα παρακάμπτουμε

τα αναπάντητα ερωτήματα  

                        Ψέματα; 

Γεράκι:             Άκου 

                        Στην αρχή τα βουνά είχαν μεγάλα φτερά.  Πετούσαν

                        Στον ουρανό και σταματούσαν

                        Στη γη κατά την όρεξή τους 

                        Τότε  η γη δονούνταν και

                        Ταλαντεύονταν.  Ο Ίντρα

                        Έκοψε τα φτερά των βουνών.  Στερέωσε 

                        Τα βουνά στη γη για να

                        Την κάνει σταθερή.  Τα φτερά 

                        Έγιναν σύννεφα.  Από τότε 

                        Τα σύννεφα μαζεύονται γύρω από

                        Τις κορυφές των βουνών. 

                        Τέλος 

Ιάγος:               Δεν είναι το τέλος  αυτό, τι εστίν το τέλος;

Γεράκι:             Δεν είναι όντως 

                        Είναι ένα ερώτημα

                        Ή μια ανεπαίσθητη κίνηση του χεριού 

Ο ιέραξ εκπλήρωσε την αποστολή του 

                        Και θα χυμήξει εκτός 

                        Να φάει κάτι  (απ’ το ψυγείο) 

                        Το κυνήγι είναι σπάνιο στις μέρες μας 

Ιάγος:               Σπάνιοι είναι και οι ευγενείς 

                        Ιδιοκτήτες ιεράκων 

                        Δει δη ιεράκων 

Γεράκι:             Και μάλιστα οι τυφλοί εξ αυτών 

                        Και δη πρώην ιδιοκτήτες 

                        Το κυνήγι έχει χάσει τον ευγενή του χαρακτήρα

                        Την καταγωγή του

                        Αυτό με θλίβει αφάνταστα 

                        Θα το συζητήσω με την ξαδέλφη μου την νυχτερίδα

                        Το βράδυ στο σπήλαιο 

                        Οπου κρέμεται απ’ τα πόδια 

                        Το κεφάλι κάτω 

 

Σε αφήνω με τις τελευταίες σου ερωτήσεις 

                        Δεν είναι ανάγκη να έχουν απαντήσεις 

Ιάγος:               Δεν έχουν όντως 

Γεράκι:             Ίσως όμως εφεύρω κάποια απάντηση σ’ αυτές 

                        Some time in the future 

                        But time is something of no value for a falcon 

                        Θα σκίσω τον αέρα τώρα 

Ιάγος:               Πέτα 

                        Χύμα 

                        Άρπαξε 

                        Τύφλωσε

Γεράκι:             Την ψυχή σου, ένα κομμάτι της 

                        Χαίρε τρελλέ αυτοκράτορα 

                       

Ξξξχχχσσσσ