ΡΟΔΟΣΤΑΜΟ Η ΣΤΥΣΗ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ ΜΟΥ
(από την ενότητα «άσκηση στριπτίζ»)
ζωγραφίζω μια καινούργια μέρα
εβένινη
χωρίς μεσημέρι
ζωγραφίζω το πρωί δυο μεγάλα μάτια
από ουρανό γαλάζιο
ζωγραφίζω νύχτα τους φρουρούς
σμάρι κορυδαλλούς και χίμαιρες
δεν είμαι παρά το άθυρμα
στις κλαίουσες μονομανίες μου
στα χείλια του ασφοδέλου ασωτεύει
μια πολιτεία πασχαλίτσες
πλην η ευχή σ αυτή τη γραφομηχανή
τοπίο automatic καραδοκεί
έγινε συνωστισμός σιωπής
πανζουρλισμός συν- πλην- ουσίας
άπειρες γλυκές γυναίκες
γκρίζα σύννεφα
ύβρις κρουνηδόν
ο πρώτος κεραυνός
ό,τι κι αν ζωγραφίζω
οξιές ερειπωμένες πίσω απ το κρυμμένο βλέμμα
πυκνοκατοικημένοι δισταγμοί
και χαλκός ηχών
στον τρύπιο ουρανό υπαινιγμοί παλίρροιας
ιδιωτική οδός δημόσιων λιθοβολισμών
πεμπτουσία ετοιμοθάνατη υπερεγώ
κύμβαλο άλλοθι
η αλήθεια της ζωγραφιάς αυτών των στίχων
πίσω απ το κλειστό παράθυρο,
κουμπωμένη μέχρι το λαιμό
διπλοκλειδωμένο στο μέσα το κελί
παραλήρημα φυλλοβόλου λόγου
κειμήλιο ποιητικής έξαψης
πλεκτάνη συναγερμού
αείφυλλων γυναικών
προφητεύω τη χρυσή βροχή
με σινιάλο υγρόληκτα μογγολικά στιχάκια
στυφά κυπαρισσόμηλα
συνθλίβονται σύρριζα
στα ύφαλα της Ωγυγίας του ποιητή
ανάγλυφη χλωμή
πρωτόπλαστη πελιδνή
Μαρία Νεφέλη λερναία εμμονή
ένας καβγάς πολύτιμος θυμός- γκρεμός
που απόμεινε ετερώνυμος, συνάνθρωπος
κοινός παρανομαστής στο θάμπος του ονείρου
με τα φτερά του καστανιέτες στο χορό των λουλουδιών
πλην ο αφαλός της μοναξιάς υποτελούς αιδοίου
στο κρύο σώμα φουρτουνιάζει την ανία του δικαίου
αν υπάρχει τέλος θα πτερυγίζει
στ αποκαλυπτήρια των αφορμών
ψυχή μου διάτρητη
φεγγίτης στη ρότα του άσφαιρου τοπίου
απ το ανοιχτό παράθυρο
φεγγίζει η μελαγχολία του καιρού
εις το πηλίκο της λέξης δηωμένου σώματος
«ούτοι συνέχθειν, αλλά συμφιλείν έφυν»
«ως ευτυχώς τα εις μάτην φέρεται»
από την ενδεχόμενη ρανίδα πήλινου πάθους
είναι άραγε οι φράσεις
όπου μπορεί να τελειώνει η συναίνεση
που εξασφάλισε το ποίημα μου το γανωμένο
νοερές αφιερώσεις στο χριστό της και τη παναγία της;
τις πρώτες μέρες έχεις να πεις πολλά
τα σκιάζουν μικρόψυχες ριπές «γιατί»
βαγχεία ειμαρμένη άβυσσος
συνομήλικη σιωπή
μισή τυφώνας μισή σποδός
παντεπόπτης δίδυμος σκορπιός
βάρδα φουρνέλο ιχώρ
έπειτα συνηθίζεις
κι αυτό που έχεις το φυλάς
ύλη σπέρματος και απορία χαλεπή
μη σε βρει η μέρα μ άλλους συνδυασμούς αποστροφής
τσαλακωμένη αυταπάτη ρολόι που σταμάτησε
μ άλλους στίχους το ίδιο αμίλητο νερό
εφήμερη κλεψύδρα φιλί που αρρώστησε
φεγγαρόφωτο υπό μάλης
χίλιες σταξιές επέκεινα
γοργά καθώς διαβαίνει λεξικό τοπίο
με φράσεις παρεπίπεδες αλφαβητικά
λαμπικάρει έως το κουκούτσι του
εξαπτέρυγο θαυματουργό
ανυπόστατο
σχεδόν αχειροποίητο
ανωτέρας βίας
αρτεσιανό της Κυριακής
ανήκεστο Δευτέρας
μόλις ποίημα η χθεσινή μου έμπνευση
στο μεταξύ θα έχει σκοτεινιάσει από νωρίς με σύννεφα
με γυριστρούλα σιωπή επιτάφιο έκθαμβο
δεκαπεντασύλλαβο πετροπελεκητή στίχο αχανή
στα πιο ψηλά τα κείμενα-
άγνωστη στον ίδιο της τον εαυτό
αχίλλειος πτέρνα φυλλοβόλου λόγου
γκρεμοτσακίστηκε κύμβαλο άλλοθι
κατακρουνηδόν αφλογιστία
στάσιμο τρισαλίμονο
ετήσιο χρονικό επίρρημα
ευνουχισμένο «πριν» «μετά» τρισάγιο
«αντί» στο γόνατο
«μη ενδεώς» ακατάσχετο
«γένοιτο χατέρω καλώς έχον» από καταβολής κόσμου
λίθος αναμάρτητος στο υπόστυλο πρωί
προσχώσεις δεισιδαίμονες πλίνθοι και κέραμοι
ουρλιαχτά ατάκτως ερριμένα
άνω τελεία γυάλινη στ άνυδρο ποίημα
εξοδούχος μ άλλο ρήμα συμβαίνει
ιδιωτική οδός συν- πλην- ουσίας
ρανίδες πήλινου πάθους με το τουφέκι τους στον ώμο-
κρυφά χρυσάνθεμα στα πρανή της έκστασής σου
τριξίματα της μεταφυσικής μας σημασίας
σαν τη μεγάλη μπόρα
στην τραγική γωνιά της πληγωμένης άνοιξης
κάλπικος καλπάζει ο λόγος της ειρωνείας
τον εαυτό της ξεγελάει η εξομολόγηση
μέσα στο ποίημα
ο στίχος σου ο πεντακοσιομέδιμνος ο ιλιγγιώδης
συνειδητή παρήχηση σκιρτήματος συμβολισμών;
ετερόπτωτη διάθεση αβέβαιου προσδιορισμού;
η έννοια της πρόθεσης του μαύρου μέσα μας
στην ενδοχώρα του ποιήματος
έγκατα κτερίσματα κύκνειου οργασμού
μισθοφόρος ρέμβη μπλε κίτρινη μοβ
στ αργυρό δισάκι σου διαδραματίστηκαν
δυο σώματα γυμνά εμβόλιμα της μεταφυσικής
στο περιβόλι το μεγάλο του ήλιου
αδύνατον να παραδεχθείς την ομοιοκαταληξία
σαν άρτον επιούσιο οδοφράγματος στιχοσιωπής
και απεγνωσμένα από τότε
ένας προφήτης Ηλίας στίχος
γορίλας σαλπιγκτής φωτιάς
σαν ποιητής έξω από το ποίημα
συνάζει στάλα- στάλα την κραυγή του
άνεμος πρωθύστερης έπαρσης
πλακωτή υποτείνουσα θάλασσα
σιωπή ιωβηλαίου καταπέλτη
«θηλυκά αγελαδοτρόφων»
τουτέστιν προσεχώς ποιήματα
χειρονομίες ανάληψης εξιδανικευμένων εμμονών
σειρήνες με απειλή και κίνδυνο
φτιασιδωμένης εκδρομής
Λαιστρυγόνες Κύκλωπες που κουβανώ on line στο P.C μου
«εις τον αυτόν λόγον» μέλλουσας αναλαμπής
του θαυμασμού που ανάβει το κορμί της
διάττοντες στίχοι, αποδημητικός ρυθμός
στα λιλά τσακίδια μιας περπατησιάς
ορυμαγδοί γραμματικής:
εξαποστέλλοντας / μετοχές
λιμώττοντας / άναρθρου σκοπού
λαχταρισμένη / υπόθεση βιαστική και δίμορφη
κι αδιαφορώντας η κοκκινοσκουφίτσα μαδάει μια μαργαρίτα
όταν ο λύκος είναι εδώ
κομμός στην «Αλεξάνδρεια» που χάνεται
κι η κλιμακτήριος στύση ασπαίρει και βογκά
μες στη στρεβλή αναίδεια της νυχτιάς,
γλυκοματιάζοντας συνουσία διττή,
χρυσαλιφούρφουρο και βήτα ενικό,
«εσύ», «εσύ», «εσύ» ολομόναχη μες τη βροχή
με τα δισέγγονα του λογισμού της Δημουλά
άναρχο ποίημα ανθός εντός σου
σταυρωμένο σφαδάζει σε θήκες με όνειρα
διάττοντες στίχοι, αποδημητικός ρυθμός
στα λιλά τσακίδια μιας περπατησιάς
ορυμαγδοί γραμματικής:
εξαποστέλλοντας / μετοχές
λιμώττοντας / άναρθρου σκοπού
λαχταρισμένη / υπόθεση βιαστική και δίμορφη
κι αδιαφορώντας η κοκκινοσκουφίτσα μαδάει μια μαργαρίτα
όταν ο λύκος είναι εδώ
κομμός στην «Αλεξάνδρεια» που χάνεται
κι η κλιμακτήριος στύση ασπαίρει και βογκά
μες στη στρεβλή αναίδεια της νυχτιάς,
γλυκοματιάζοντας συνουσία διττή,
χρυσαλιφούρφουρο και βήτα ενικό,
«εσύ», «εσύ», «εσύ» ολομόναχη μες τη βροχή
με τα δισέγγονα του λογισμού της Δημουλά
άναρχο ποίημα ανθός εντός σου
σταυρωμένο σφαδάζει σε θήκες με όνειρα
βολεύονται τα χέρια των ποιητών
στην έτοιμη δομή ραγδαίων στίχων
λάθρα βιώσαντες χρησμούς γραμματιζούμενους
εκθρονισμένες άλλοτε ορμές
ερείπια ιερόδουλα του επαμφοτερίζω
σφίγγα χιαστί τα λόγια τα μικρά
που δεν κατάλαβαν
τη λάμψη και το φόβο
της φθοράς τους
ανοιγοκλείνουν το μάτι τους στον ουρανό
ως το σκήνωμα της μοναξιάς τους
αν γίνουν ποίημα σέπεται
αν μείνουν στη σιωπή τρώνε τα σωθικά τους
«κυοφορία περιφοράς βλεμμάτων»
μαραγκιασμένοι πόθοι
με την οδύνη της ικεσίας τους στη διαπασών
«συν Αθηνά» καθρέφτη καθρεπτάκι μου
και ομοιοκαταληξίες στα χρώματα της σέπιας
Κουασιμόδου
στίχοι συνάγονται όνειρα καρτερούν
φλούδες άπληστες φωτογραφίες
«δος ημιν σήμερον
ασύδοτους υπαινιγμούς παλίρροιας
μέσα συθέμελη ζωή σέλας στιλπνό
«ο τρίποδας απ το άλλο ποίημα»,
«άναυλο και φευγαλέο κλικ»
ποτάμι το όνειρο γυναίκα φόβος
φεγγάρι η ψυχή μου κιθάρα βιολί
το αίμα πόθος κεραυνός αστραπή
αστάθμητοι συμβολισμοί
σε αποχρώσεις ενδοιασμών «τουλάχιστον»
από χαλάσματα και συντρίμμια ενοχών
προσήκον κόκκινο ανοιχτό
δέλτα δενδρόβιο
στίχοι στα ράμφη των πουλιών
σκίζουν τις σάρκες τ ουρανού
λέξεις σαν έτοιμες από ουρλιαχτό
όνειρα σαν βγουν στις αποστάσεις τους
μέσα στο χάρτινο ποίημα κατάρτι της σιωπής
ασύδοτοι υπαινιγμοί παλίρροιας
και πεντέξι ουσίες σε άγονο πλειστηριασμό
«στου φακού τα ρυθμικά τα μάγια»
«εύφλεκτος ορίζοντας σιωπής»
πλην οι «αφορμές της Κυριακής»
υστερόγραφο ανεπαίσθητης ήβης
χαίνουν στο ράφι έρημες στη νιοστή
στίχοι των οικτιρμών χρώματα μπορντό
κυλιόμενα ρεφρέν ανοίγοντας τις φλέβες
αμφιβολίες κεραυνού για τη βροντή του
δειλά ή ασύστολα νίκησαν και χάθηκαν
πριν ή μετά τους χρονικούς προσδιορισμούς
«στύση» απροσδόκητη ύπτια συνάδει
βραδύπνοη κλητική παρέκβαση
σύγκρυο αναντάμ παπανταμ προσπέρασε τον ίσκιο του
ω υποκινούμενο «ομοούσιο» όνομα
(κατά βούληση «Μιρτένα», εν πολλαίς αμαρτίαις «Παγώνα»)
με την ομορφιά και την ευρυθμία της αναφώνησης
-ω τάδε δείνα βίωμα-
μετριάζεται ο άκρατος συμβολισμός
η έξαλλη μεταφορά
«μακριά ηδονή από γαλάζιο ουρανό
κελάηδημα της μοναξιάς μέσα στις φλέβες»
γαλάζιε ουρανέ τρισδιάστατε
λευκή μαρμαρυγή πρωινού περίπατου
εισαγωγικά και παρενθέσεις ψιλής βροχής
εωθινή σπουδή φθινοπώρου
αμείλιχτη πραγματικότητα ενδόμυχου χειμώνα
η άνοιξη να ναι καλά
ψηλά βουνά ζωτικού θέρους
με τόσα σύννεφα ζωσμένο το μεσοφόρι σου
με τόσους κάλυκες φεγγίζει το φωνήεν σου
με πόσο πάθος γυμνάζεις τ όνειρά σου στην αστραπή;
ο ύπνος σου φωτιά και παρατήρηση
θανάσιμα ψηλώνει των κορμιών η δίνη
χέρια εξαρτήματα κλαριών
γυμνός ώμος έγχορδης οδαλίσκης
«κτερίσματα ρέμβης» σ άλλο κωδικό
«ύβρις συν πλην ουσίας κρουνηδόν»
σύννεφα εξομολόγησης έσχατου συμβιβασμού
δεκάξι επτάστιχα χορεύοντας σαν επιχείρημα
με τις παρομοιώσεις γύρω σου και μέσα σου
σαν μεταφυσική ουράνιας κόρης αλληλούια
που άνοιξε χίλιες πόρτες πίσω της
κι έγινε οπλοστάσιο φωτογράφου ποιητή,
έρωτας κατοικίδιος μονοπάτι κρυφό
υπόσχεση σποράς και σάστισμα πεζόδρομο
σαν διάβηκε χωρίς ποτέ να έρθει
κι εσύ λέξη τριψήφιο πρόθεμα, λέξη επιούσια
δος ημιν την περόνη σου σήμερα
την έκρηξή σου άρτον ημων, την ήβη κλαίουσα
την άνοιξη δρόμου ανάμεσα από στητά κορμιά
μεσοποίημα μισοέτοιμο, που πάει κι έρχεται αναπόταμα-
στο κάτω κάτω της γραφής
φωτόδενδρα στ αβυσσαλέα βάθη στίχων α-θεόρατων
κάλλιο Βαλαωρίτης Νάνος παραπληρωματικός
παρά «λόγο έργο νόημα» προκάτ
σαν Κακναβάτος φορητός Σαχτούρης
με αντιδικίες Πατρίκιου ερήμην Δημουλά
δέκατη τέταρτη ομορφιά λίγο του κόσμου
«Δωριείς θανάτους, χορηγίες, σκηνώματα, εγνατίες»
σαν κάτι να σκαμπάζεις από γρυ και ντιπ και έρωτα
λυσσώντας μπάζει μέγγενη υπερρεαλισμού
επιτέλους πόντισε «τη σφαγμένη σου ερώτηση»
«τη σκόνη του μέσα βίου» έξω στείλε
τις λέξεις κάρφωσε στο σβηστό το εικονοστάσι
λέξεις μάτια καρδιές σε λιοπύρι σκαληνό
«είσαι λοιπόν ή όχι κάθε τρεις και τόσο
αναστενάρισσα στον πόθο μας;»
κάθε τρεις και τόσο μ άλλο στιχοπουκάμισο
πανδαιμόνιο της φαντασίας των ποιητών
με πλήκτρα alt control σε στηλιτεύω
στάχτη και φωτιά εκατομμύρια bytes
ουράνια κόρη γδύνεται
δελφινοκόριτσο
αστραπές βροντές το θείο κορμί
μπροστά στα μάτια μου
ανήλικος μαΐστρος
εφιαλτικό μπαλαντέρ η προδοσία στην πράξη
του θεωρητικού μοντέλου που αποστήθισα-
οδοφράγματα στη χάση και στη φέξη ονείρων
φαύλος κύκλος νοητός «άλλου ποιήματος»
συλλογή μοναξιάς λέξεων-
γηράσκω αεί μέσα στη διαστολή σας
σαν θάλασσα που πλημμυρίζει όνειρα
αναμμένους στίχους, φαντασία άλλων ποιητών
πίσω έχει η αχλάδα την ουρά
το όνειρο ήλιους τριαντάφυλλα
ο κήπος σου ένα πουλί
το ποίημα μου σκοινί κορδόνι
κ ART ά SOS e-mail: taskart@otenet.gr
