όλα είναι διελκυστίνδα του ποιήματος - ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ αρχικός ΤΙΤΛΟΣ
ΑΝΕΚΔΟΤΗΣ ΣΥΛΛΟΓΗΣ:
«ενθάδε κείται η φωτογραφία του ποιήματος»,
σχόλιο στο περιεχόμενο και τις κρυφές προθέσεις επικοινωνίας.
Σημερινός τίτλος ΑΚΡΟΝ ΑΩΤΟΝ ΣΙΩΠΗΣ ΙΩΒΗΛΑΙΟΥ, μια ριπή μεταφορική
στην κυριολεξία της καθημερινότητας.
ΟΙ ΣΤΙΧΟΙ με όποια ετικέτα,
«Λαιστρυγόνες και Κύκλωπες που κουβανώ on line στο P.C μου», σε μια
μορφή επιδεκτική σε διορθώσεις και μετωνυμίες, μέχρι την τελευταία
στιγμή.
Το υπονοούμενο, ομφάλιος λώρος, αναπτύσσεται δοκιμαστικά με τις
άλλες συνάφειες του ποιήματος, αλλά από άποψη ουσίας, οι προεκτάσεις
στις λεπτομέρειες,
είναι ελεύθερες για τον καθένα.
ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ:
κυκλοφορούν δοκιμαστικά «επεξεργασμένα στον προσωπικό υπολογιστή»
και ΜΟΙΡΑΖΟΝΤΑΙ σε φίλους τελευταίους ηλεκτρονικούς «θαυμαστές» της
υπόνοιας ότι
η ποίηση είναι υποψίες κήπων
με «ροδόσταμο στη στύση των ονείρων»
ΚΑΘΟΣΟΝ
στα έγκατα κτερίσματα της ρέμβης κείται «επιούσιος ομοιοκαταληξία»
πεντηκοντούτις,
«ασύδοτοι υπαινιγμοί παλίρροιας» και «εύφλεκτοι ορίζοντες σιωπής»,
ως κύκνειοι κάλυκες υποχθόνιου οργασμού,
ένα «τοπίο προφανές» μετά Βαΐων της «εύγλωττης μας Κυριακής»[i]
για να προοικονομούν τους στίχους
«Παρθένου Υδροχόου με τον αιγόκερό τους στον Τοξότη».
Αφορμή της αφιέρωσης η μονόδρομη επικοινωνία αληθινή πρόθεση που
κρύβεται πίσω από λέξεις. Γιατί «αυτές ενθάρρυναν τα πράγματα σιγά-
σιγά ν αρχίσουν να συμβαίνουν» (Κ. ΔΗΜΟΥΛΑ)
Μ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ δοκιμάζοντας τα όρια και τις αντοχές μου, «έφτασα» σ
αυτές τις επιλογές στίχων, γι αυτήν εδώ την εκδοχή της ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΣ
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗΣ από τις ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ του www.refene.com
ΔΙΟΤΙ αυτός που γύρευα είμαι= άθυρμα στις κλαίουσες μονομανίες
μου[ii] Σμαράγδι υπονοούμενο είλωτα υπερρεαλισμού,
Ψήγματα φωτιάς στα υγρά υπόγεια λέξεων
Ριπές μονοσύλλαβης ερημίας
Γυμνό σύρμα θάλασσας πουλιών που εν λευκώ αδημονεί τη χάση και τη
φέξη τελευταίου σώματος
«ΑΙΦΝΗΣ ΟΝΕΙΡΟΔΙΑΙΤΟ»
Σκύβαλο παραλήρημα σπαγκοραμμένου λόγου
Μισθοφόρος ρέμβη από ένα άλλο ποίημα πορφυρογέννητο με χρυσή
ανταύγεια ονείρου στα μαλλιά
Παντάνασσα μοναξιά που ακούει το ελεγείο της και ανοίγει ερμάρια,
ψυχές προοπτικές και τα πόδια των στίχων που συνδαυλίζουνε την
αρχική φωτιά του πόθου μας για την ΤΡΕΛΗ ΡΟΔΙΑ
Συνονθύλευμα άδοξων ποιητών
Αρτεσιανό της Κυριακής ανήκεστο Δευτέρας
Διάττων αστερισμός δυο κατά λέξη δισταγμών στων υακίνθων την
ουράνια σκάλα
Κύμβαλο άλλοθι περίακτων συμβολισμών
Στάσιμο τρισαλίμονο, ιδιωτική οδός συν- πλην- ουσίας
Εύφλεκτο εγώ που ουρανό ατένιζα
Ανέμισμα της κόμης λυγαριάς στην άγρια μέντα
Ικεσίας στεφάνι σε αυτοσχέδιο βωμό έως ότου ο κόλπος όλος ερευνηθεί
και μηδίσει το σγουρό εφηβαίο σύγκορμων γυναικών-
Ψυχή μου διάτρητη φεγγίτης στη ρότα άσφαιρου τοπίου, ύλη σπέρματος
και απορία χαλεπή
«Επέκεινα» πήλινου πάθους
τουτέστιν έγκατα κτερίσματα κύκνειου οργασμού
μόλις φλογισμένο ποίημα..
[i] [i] οι φράσεις σε ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ είναι τίτλοι ποιημάτων της συλλογής
ΑΚΡΟΝ ΑΩΤΟΝ ΣΙΩΠΗΣ ΙΩΒΗΛΑΙΟΥ
[ii] ευσεβής πόθος ΠΟΙΗΤΙΚΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ με αδόκιμη συγκόλληση
στίχων από Ν. ΒΑΛΑΩΡΙΤΗ, Ο. ΕΛΥΤΗ, ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ, ΝΙΚΟ ΚΑΡΟΥΖΟ και
«αίφνης ονειροδίαιτα» επιούσιας ομοιοκαταληξίας: κ ART ά SOS
κ ART ά SOS e-mail: taskart@otenet.gr
