"Κρόνια"
Τα πήρα και τρελάθηκα
με τους παλιούς παρέα
κρύωνα και ζεστάθηκα στους λόγους τους καυτούς
Καθάρισε το μάτι μου
και είδα τα ωραία
κι έβγαλα με το άχτι μου
φωνές ωκεανούς
Με όνειρο υπαίτιο βγήκα σε άλλο χρόνο
και είδα να σέρνουν δέσμιο
στα πέρατα της γης,
τον όμορφο το Μείζονα
τον άλλο Θεό τον Κρόνο
με λόγια τον ξεκλείδωνα
και του' πα, ώρα να βγεις
Και τώρα ανταμώσανε
με το Χριστό το μύστη
Φιλιά και χέρια δώσανε
και μύρισα κι εγώ
τον όρκο που ομώσανε
στον ήλιο αιώνια πίστη
πολλά λόγια με ζώσανε
και βγήκα να τα πω
Ξανά ας γίνουν Κρόνια
χρυσά να δούμε χρόνια
και να κρατούν αιώνια
σε δύση ανατολή
Με το Σαντούρνο οι βάρβαροι
έχουν παιδιά κι εγγόνια
όμως δε τη σεβάστηκαν
την άγια μας φυλή
Τούρκοι και άλλοι ανθέλληνες
βρομίσανε τους τόπους
μανούλα μας πως έγινες σα δούλα χαμερπής
και παίρνεις τα τραγούδια τους που κάνουν τους ανθρώπους
μαϊμούδες, ψάξε ανάπεστους καινούριους να μας πεις.
Κι αν άρπαξαν τα μάρμαρα
εδώ φωνές αρχαίες
εδώ νεράκια γάργαρα
εδώ χρυσές ελιές
Κι αν ψάξεις θα' βρεις θαύματα
κι ελληνικές παρέες
που τραγουδούν και υψώνουνε
σώματα και ψυχές.
