Νηδύς πάντων η του Διός πολιτική
Η ζωή που ωριμάζει εύκρατη ευδαιμονία
χαρακώνει τη σκιά των τετελεσμένων Ιουλίων
απαράμιλο φώς, χρησμοί τρυγημένων εκτάσεων
ιχνηλατούν το άχραντο νυχτωμένης μοσχόβολιας.
Στό 'να χέρι βροχής σχήμα από το μέλλον,
"στ άλλο πρίν" το σχήμα του γήρατος.
Με το φως σε απέραντο ευαγγελισμό
μια διαρκής χρονογέννεση.
Νηδύς* πάντων η "του Διός πολιτική".
Αγία η πόσις, χλιμιτρίζουν τα πάντα
στο γέρμα τέλειες υποτείνουσες
και κάνει τη γεύση της αμαρτίας αγίασμα.
Αμφίσημο το σινίαλο της σημαίας
καθώς ξεδιπλώνεται η ανώνυμια της ιστορίας.
Κι ενώ οι αλχημιστές κοιμούνται στη σκιά
χρόνων τσιγκάνων,
η τυφλή συντέλεια ακονίζει τον τρόπο του θέρους
κάτω από την ίδια συνθηκολόγηση
πού θεοποιήται η θνητότητα του εφήμερου.
Αφιλοκερδής η προαιώνια ιερότητα
οδοιπορικό σε γεγονότα δρυοκόμων
που επενδύονται στίς νοσταλγίες πού έπονται,
κι από το μεγαλείο της πηγής-πληγής
όπου βλαστάνει το παρατεταμένο ευτύχημα
-ομογάλακτο αντικαθρέφτισμα του νοητού-
ολοσχερής φλόγωση του μυαλού.
Διασχίζει τη γοητεία της Μούσειας θεάς
ως ευλάβεια θέρος-Θεού
ώστε πρίν την έξοδο πού ο φακίρης κλέβει το χάος
απ την αόρατη ηθοποιία,
κερνώντας την ένα ξίφος κ μιά πληγή
γι'α να αποδώσει έτσι δικαιοσύνη
με των αδυσώπητων αντιφάσεων το συνδαύλισμα...
Για να ονειρεύσαι τη θαλάσσια άνθηση...
με τα νερά κοιμισμένα
κρύψε, καλού-κακού
τ' άλογα πα' τις φώνες τ' ουρανού,
μη λαβωθούν τ' ακρόγελα
του υπέροχου παραμυθιού της μετάξινης Αλκμήνης.
* Νηδύς=μητρα
