Home - refene.com Πανος Νιαβης - Homepage Στο γερμανο γιατρο ΝΟΗΤΗ ΕΚΔΡΟΜΗ 26-08-02 Νηδύς πάντων η του Διός πολιτική ΙΩΑΝΝΗ ΣΕΜΠΑΣΤΙΑΝ ΜΠΑΧ 02-04-02

Στο γερμανο γιατρο που πεθανε απο καρκινο σωζοντας παιδια στη Βασορα

Αποψε λεω να σου χαρισω μια νοτα
για την αγαπη της ενδον υπνολαλιας.
Στο σταλαχτο σωμα του χρονου,
μια νοτα,
απεραντο παιδοθεμι,
στο δρομο που ο αερας μιλα στο νερο.
Κι αυτο το ομμα που κατασκοπευει το χρωμα
καθως η νυχτα εμφιλοχωρει μες το φως.
Το χλωμο εγγραφεται αραβωνας,
βεβαιη προφητεια λειψανοθηκης
που χωραει το στυμμα 
αποξηραμενης παιδικης μερας.

Κι ενω το υποκωφο υμνει και υμνειται
η Βασορα γεμιζει την επικρατεια του μυαλου μου
υποσιτισμος
                  λειψα παιδια
ο αερας ενα οικοδομημα φοβου.
Υποτασικες στεγνοτητες
απαγορευουν την ανθηση
της παιδικης αμεριμνησιας.
Σπιτια φαρμακωμενα 
ειναι το αιμα,
                 το ουρανιο,
                               η σταχτη, 
                                           το πλουτωνιο.
Κοσμος,
            λεξεις, 
                      χρονος,
χαβουζα η' χαβιαρι
η θεση στο δρομο καθοριζεται 

απο την αρχιτεκτονικη
της αορατης φωτογεννεσης.
Ψηλος αυτοκρατορας
συγκροτει κλυδωνισμους ηχων,
- παψε να αναγλυφεις ομοιωματα ζωης
η διαρκεια ετουτη κουβαλα
ενα μακρυ απειρο νυχτας
μετακινωντας οριστικα τα απανεμα.

Μονο αυτος ο μοναχικος στρατοκοπος
γεωδης ακομη και εν καταδυσει
μες την ψυχη και την οδυνη
καταγραφει το βαθος ορφανιας,
και τα χερια ανοιγει ομπρελλα
νεκρα παιδια,
                 νεκρα πουλια
εικονολατρης φωτος ψυχων
ενας Σειριος ανθρωπιας μες το χαος.

Αλλα τι να πεις,
ζουμε επι βασιλειας Θερσιτων
που του "μηδενος" το δεντρο καρπιζει
και τους καρπους του γευονται μονο οι παλατινοι.

Μαυριλα παντου
μαυριλα οι λεξεις.
Ο ουρανισκος σαυρες επωαζει
ξερακιανα ποδαρακια γυμνα
γονατα ματωμενα της ηττας.
Μονο μια κατσαριδα
κι ενα παντελονι σακατη,
μια υπομνηση αιματος,
ενα ενδιαμεσο σκιας και αιωνιοτητας.

Σαρκα τεμαχιζει αορατως τη σαρκα
ενας νεκρος σε αντιπαροχη
δυο ζωντανοι σε υποθηκευμενη
νυχτα, διαρκες ψιλοβροχι θανατου.
Ανταρα, 
           νυχτα, 
                   σαρκα, 
                               νεκροι,
μετεωριτες ειδησεων.
Ολοι στη φακα νεκροι.
Τα μυαλα ζεχνουν "ιδεες"
η' κοιλοπονουν καποιο συμφερον
οι ψυχες εκπεμπουν απειρο ερεβος.

Ψιθυροι τα ονειρα
φοβουνται το φως
"ωρυγες του ανεμου".
Του "ενος" το δενδρο καρπιζει
για να ζουν "καλα" οι παλατινοι.

Βομβα κι αλλη βομβα,απειρες βομβες
η γη θρυματισμενος χειμωνανθος
ατελειωτο το απειρο των ωρων
αταφο το λειψανο της ανθρωπιας
το κουβαλα στην πλατη ο γερμανος γιατρος
που διασχιζει την ιστορια
πυρπολουμενος αργα
μπας κι ανθισει η ανοιξη της ιστοριας,
μετα απο αυτη την τυφλη παγκοσμια φρικη.

Ομως Πλειαδες, κλειστε τις πορτες τ ουρανου
μην φτασει κοντα σας ο ανθρωπος
να μεινετε ενα αστερι αθωας δικαιοσυνης
κι αφηστε μας εδω να πεθανουμε
μες τη φρικη τουτων των εγκληματων.__