Home - refene.com Μπλέτσος Κωνσταντίνος - Homepage αλλα 26-08-02

  ΤΣΙΓΑΡΟ                                        

Όταν ανάβω τσιγάρο

ανάβω κι ένα κεράκι

το θλιβερό καπνό του

να τραβάει μακριά

και μες της θαμπής λάμψης

το αναιμικό του φως

την σκοτεινή μου κάμαρα φωτίζει..

Καίει αργά

το τσιγάρο στα χείλια μου

και του κεριού η οσμή

ξυπνάει τον νου

Αόρατος θίασος

στον τοίχο αντίκρυ μου

κλείνω τα μάτια ,να σκεφτώ

Ανοίγω τα μάτια

κι ο θίασος χάνεται

 στα χείλη μου κρέμεται

το τσιγάρο νεκρό

Σβηστό το κερί

οι αχτίδες του ήλιου

αγκαλιάζουν το είναι μου

Το πακέτο δίπλα μου

βρίσκω αδειανό

 

 

ΦΩΣ

Αγγίζω το φως

που να βρω κελί

για να το φυλακίσω

Μια αχτίδα με λούζει

καθώς χορεύω γυμνός

Αγγίζω το φως

κι η λάμψη μου χάνεται

Σκοτάδι με πνίγει

μα νοιώθω φωτεινός

 

ΕΡΗΜΕ ΔΡΟΜΕ ΤΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ

 

Αχ βρε έρημε δρόμε της μοναξιάς

αχ νυχτοπούλια,αγρια ξωτικά

στο πλάι μου

Μιας πνοής δρόμος μπροστά

Μιας τρομερής μορφής σκιά στο προσκεφάλι μου

Αχ βρε μοναχικέ δρόμε της ερημιάς

και σεις πολύβουες στράτες της πόλης 

πόσο αλλιώτικοι μοιάζετε από κοντά …

και πόσο όμοιοι

.

ΘΕΑΤΡΙΝΟΣ

 

Κουράστηκα να είμαι θεατρίνος

στο πάλκο της ψευτιάς δεν θ’ανεβώ ξανά

δεν θα μπορούσα απ’την ψυχή,πνοή να δώσω

στου έργου σας τα λόγια ,τα νεκρά.

 

Το γέλιο σκορπούσα,απλόχειρα στην πλατεία

τώρα δεν βγαίνει απ’τα χείλη μου ξανά

τα μάτια μου,ξερά σαν είναι,δεν δάκρυσαν

σαν με χειροκροτήσατε για ύστατη φορά.

 

Στο τελευταίο λύγισμα της μέσης

στην πιο βαθιά υπόκλιση μπροστά

μονάχος στην σκηνή,για να κοιτάζω

την άδεια αίθουσα,με τα καθίσματα,κλειστά

 

Γεια και χαρά σας άνθρωποι θεατρίνοι

γεια και χαρά σας άνθρωποι θεατές

στο αποκορύφωμα της γλέντης μου

και τ’οδυρμού αντάμα

δεν θέλω δίπλα μου φωνές.