Home - refene.com     Ελένη Μπάλιου - Homepage   Αχνα 18-05-06 Το Κατόρθωμα 18-05-06 Satisfy My Soul Baby, Satisfy My Soul 18-05-06   Άηχη Σάλπιγγα 23-01-04   Στη μνήμη του αύριο.     Εκκρίσεις 18-04-02   Το φτερό      Η ώρα της μαμάς 18-04-02   Κάμερες 14-08-02   Κάκτος και Αύρα     ΣΕΛΑΣ, ΣΤΗ ΣΕΛΑ     ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ     Ξεμούδιασμα 28-03-02   ΜΕΛΙΣΣΕΣ 02-02-03

Ξεμούδιασμα

Πιάστηκα πάνω σ' αυτή την καρέκλα
λέω να σηκωθώ να μαζέψω το σπίτι
Η Βάσια μου έφερε μια ζωγραφιά να βάλω 
στον κομπιούτερ
και μετά τραγούδησε το τραγούδι που ξεχνάει
το είπε όλο!
Πάνω σ' αυτή την καρέκλα πιάστηκα
Τα νεύρα μου μπερδεμένα κορδόνια
κρατάνε μέσα τους το μεσημεριανό ονειρό μου
και το φαγητό στην κουζίνα που καίγεται
σφράγισε την αρρώστεια της μέρας
Λέω να πάω μια βόλτα μέχρι την πλατεία
εκεί που σκάβουν για να περάσουν τους αγωγούς
του νερού
και στο κέντρο της βολτάρουν με το κινητό στο χέρι
κοπέλες που μιλούν με αγόρια κρυμένα στους θάμνους
Λέω να πάω μέχρι την καφετέρεια της πλατείας
και να χαζέψω τους εργάτες που συνενοούνται με νοήματα
και αυτούς που διαβάζουν τα πρωτοσέλιδα στο κιόσκι
στηριγμένοι στο ένα τους ποδι
Γιατί το άλλο φοβάται να μετρηθεί με το πρώτο 
κι όλο το βάρος βρίσκεται στο πόδι που δεν ακουμπά
που με το πέλμα γυρισμένο ανάποδα κρατάει τον ουρανό
στη θέση του
για να μπορούν τα μάτια τους στα ίσια να βλέπουν 
τις αναποδογυρισμένες γελάδες στην μακρινή...Αργεντινή
Λέω να σταματήσω μια στιγμή να δω το Στέλιο
που έβγαλε το ριγέ πράσινο κασκόλ και φόρεσε κόκκινο
_Τι σού'καναν ρε Στέλιο οι δικοί σου; Γιατί σε αγανάκτησαν σε βαθμό γαυρίλας; Να τον ρωτήσω,
μα θα έχει πολλά και τούτος να μου πει με κίνδυνο η στιγμή να γίνει
Αιώνας
Λέω να μη ρωτήσω το Στέλιο
ούτε κι αυτόν που κρατάει στα χέρια τη χρυσή ευκαιρία
τι περιμένει να βρει...
Σσσσσς
θα πάρω τη βάσια μαζί μου στην πλατεία που της αρέσει να πηδάει
πάνω από τα σ(κατ)άματα των εργατών του Δήμου
και θα της πάρω μια πορτοκαλάδα που θα πίνει, μετά από μερικές 
περιηγήσεις του κύκλου στο τετράγωνο της απάθειας,
Κι εγώ θα πιώ έναν ελληνικό με γάλα αν μου τον φέρουν
γιατί το "γάλα" όταν το λέω πέφτει στο κενό...
και ύστερα θ ακούσω τα σχόλια από τα άλλα τραπέζια
για το τι θύμωσε το Στέλιο 
και για την τιμωρία του πελεκάνου
και καθώς ο ουρανός θα συννεφιάζει
θα μοιάζω σε κείνη τη ζεστή ανάσα που γλείφει τ' αυτιά μου
και θα είναι η ώρα που θα πρέπει να φωνάξω πως είμαι εδώ
σ' αυτόν που αναρωτήθηκε "Τι να κάνει αυτή η ψυχή"
ή να γυρίσω πίσω στη στίβα των πιάτων
που περιμένει από χτες να αδειάσει το νεροχύτη
και θα ναι μάλλον καλή ετούτη η ώρα
γιατί θα κοιτάζω στο τζάμι να σχηματίζεται η θολούρα
της ανάσας που δίπλα μου, μέσα μου μάλλον
υπάρχει, σαν μόνιμη αναφορά παρουσίας
που με κράτησε άλλη μια μέρα στην ένταση
της αναίτιας προσμονής