Home - refene.com     Ελένη Μπάλιου - Homepage   Αχνα 18-05-06 Το Κατόρθωμα 18-05-06 Satisfy My Soul Baby, Satisfy My Soul 18-05-06   Άηχη Σάλπιγγα 23-01-04   Στη μνήμη του αύριο.     Εκκρίσεις 18-04-02   Το φτερό      Η ώρα της μαμάς 18-04-02   Κάμερες 14-08-02   Κάκτος και Αύρα     ΣΕΛΑΣ, ΣΤΗ ΣΕΛΑ     ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ     Ξεμούδιασμα 28-03-02   ΜΕΛΙΣΣΕΣ 02-02-03

Κάμερες 

Τα καινούρια μοντέλα κάνουν

αυτόματες αφαιρέσεις.

Και είναι τώρα,

ένα λευκό χαρτί

που έχει στη μέση το απομεινάρι μιας

φτερούγας.

Κάποιος επιμένει πως είναι δάχτυλο

σε σχήμα –τσιγκέλι-

που πάνω του αιμορραγούν

τα πλευρά της “εγγύησης”.

 

Άγνωστο απ’ αυτό το σημείο

πόσες λεπτομέρειες καρφώνουν

οι κάμερες των ημερών-καρτέρι.

 

Μακρινές οι εποχές

που τα χαμόγελα στήνονταν στον ήλιο

και πίσω τους η αθώα  προσδοκία,

πρόβαλε τα λουλούδια του ποδόγυρού της.

Με δυο μαστούς, φράουλες μυρωδάτες,

που διέγειραν οι  λαχτάρες των χειλιών,

 έσπρωχνε αυτή τις πρωινιάτικες συγκομιδές

στην αγκαλιά των ανθρώπων.

 

Που να’ σαι!

Έτσι όπως οι σταγόνες χτυπάνε

το φίδι που σέρνεται

στο αυλάκι της νοσταλγίας

κι εξατμίζονται πάνω στον πυρετό

της φολίδας,

χρόνος μηδέν για να δροσίσουν

το τυλιγμένο

στην αδιάβροχη αυτάρκειά του παρόν.

 

Μακριά παίζει Ορίζοντας τη μνήμη,

που αραδιάζεται στα πόδια μου ψαλιδισμένες λωρίδες

να κρεμαστούν

πανηγυριώτικες σημαιούλες

στο ξωκλήσι των πόθων.

 

Προσωπικό!

Ανήκω στο προσωπικό

που έχει προσλάβει  ο μικρός βιοτέχνης,

για την νυχθημερόν παραγωγή μιας ευρεσιτεχνίας,

που ο Μεγάλος αδελφός αγνοεί

λόγω υπεροψίας.

 

Θα κατακλύσουμε την αγορά με επεξεργασμένες

φυσαλίδες μνήμης,

που σκάζοντας θα διεγείρουν την ιστορία,

-των  που κρατώντας γυμνά τ’ αχαμνά τους

βαδίζουν προς την τάφρο της απόλυτης λήθης-.

 

Και θα’ ναι τσάμπα.

Προσωπικό!

Δικό μου.

Μοναδικό.

Για σένα.

Έλα!

Δεν το χρειάζεσαι τούτο το αδιάβροχο

που’ ναι φτιαγμένο σε μωρουδιακά μεγέθη∙

ξετυλίξου!

Λαχανιασμένες οι δεκαετίες απόκαμαν

να κουβαλούν του μέλλοντος τα σαθρά κουκούλια.

Δεν θα χωρέσεις σε τίποτα, αν θυμάσαι.