Το τουφεκάκι μου
Το τυφλό μου το τουφέκι,
Το δεσα στο δέντρο να το γιομίσω
Να σου και πέφτει ένα μήλο
Να στο γιομίσω εγώ; Με ρωτάει
Τις δολιοφθορές και τα αινίγματα να τα αφήσεις μήλο παλιόμηλο
Εσύ και το σινάφι σου μου το τυφλώσατε το τουφέκι μου
Εσύ και η παρέα σου στα δέντρα όλη μέρα χαζεύετε
Κι όταν γεράσω με κοροϊδεύετε
- -μα εγώ δεν είμαι μήλο είμαι ποταμός
κι αν είσαι ποταμός;
Δεν θα φυτρώσεις εσύ;
Δεν θα βγάλεις μάτια ξανά και ξανά;
-Κι αν θα βγάλω;
Αν θα βγάλεις θα παραβγούμε και θα με ποτίσεις νεράκι
Κι εκεί που θα λησμονώ
Θα μου φυτρώσεις στη ροή που δεν προλαβαίνω
Και θα με ξεστρατίσεις πάλι
Γι_ αυτό σου λέω μήλο παλιόμηλο
Ασε με να γεμίσω το τουφέκι μου
Κι έπειτα ξαναπέφτεις
