Ψυχή μου γύρνα πίσω
Το αστρικό πανηγύρι φυλακισμένο στην μνήμη, αποδρά
μόνο στα όνειρα μας.
Είμαστε μεταλλαγμένα όντα που μοιάζουν με άνθρωπο,
μόνο στην όψη.
Τα παιδιά πεθαίνουν μόλις γεννηθούν και μεγαλώνοντας γίνονται
άψυχα σώματα.
Οι ιδανικοί αυτόχειρες στο όνομα της εξέλιξης.
Ψυχή μου γύρνα πίσω.
Ντρέπομαι να την φωνάξω δυνατά,
γιατί έχω ξεχάσει το όνομα της.
Πως θα την βρω μέσα στην αδράνεια;
Πως θα δράσω αν κάθε μου κίνηση με αλλοιώνει;
Που πήγε η λάμψη από τα μάτια μας;
Καχύποπτα μελαγχολικά γεροντάκια,
που τρομάζουν στο φως είμαστε.
Αν βάλω φωτιά στο σπίτι σου θα βάλεις στο δικό μου;
Αν βάλω φωτιά στην γη θα βάλεις στον ουρανό;
Ο κόσμος μαραίνεται θέλει τροφή για όνειρα.
Η ευλογημένη περιπέτεια έχει αργήσει πολύ να έρθει.
