Πιο φωτεινά βγες
Τρόμαξες σαν ξύπνησες ξανά.
Έτρεξες και σε είδα στην σκιά.
Πιο φωτεινά βγες! Πιο φωτεινά βγες!
Ανέβηκες την σκάλα πιο ψηλά
και δίπλα σου πετάνε ξωτικά σαν χορευτές.
Και προσευχές λες, και προσευχές λες.
Γιατί μπορείς χωρίς δάκρυα, χωρίς κραυγές, να θεραπεύσεις τις
πληγές.
Πιο φωτεινά βγες! Πιο φωτεινά βγες!
Γιατί μ’ αρέσει να μου λες πως μαγικές οι λέξεις, και οι ματιές
είναι αστραπές.
Και ξαφνικά πιες, και ξαφνικά πιες απ’ το ποτήρι που ξεχείλισε
μ’ ευχές, και από γενιές που φυλακίστηκαν μικρές.