Έχουμε πόλεμο
Έχουμε πόλεμο, μυστικό και ανώνυμο,
ορφανό δίχως πατρώνυμο, μοναδικό.
Έχουμε πόλεμο, χημικό μα και νόμιμο,
κυνικό όσο και φρόνιμο, εσύ και εγώ.
Όταν σε δω στο χιόνι νύκτα που θα κρυώνεις,
θα σε δεχτώ στο σπίτι το φωτεινό.
Όταν με δεις να λιώνω να φεύγω να τελειώνω,
δώσε μου το σεντόνι να τυλιχτώ.
Έχουμε πόλεμο, βιαστικό μα και μόνιμο,
βρόμικο και απόλυτα κοινωνικό.
Έχουμε πόλεμο μ’ αλυσίδα στο λαιμό,
και ένα κάστρο απόρθητο χωρίς στρατό.
Όταν με δεις στο δρόμο να τρέχω να σκοτώνω,
θα νιώσεις την καρδιά σου να σταματά.
Όταν σε δω στον δρόμο με το όπλο σου στον ώμο,
θα νιώσω στην ψυχή μου μια μαχαιριά.
