Χρόνια μας πήραν κοντά σου
Κι εσύ στην δαιμόνια καρδιά σου
Κρατάς τους καπνούς των χειμάρρων
Των άθλιων ψυχών και των γλάρων
Χρόνια οι γόπες σβησμένες
Σε τοίχους οι λέξεις γραμμένες
Χορδές κάθονται στα βιβλία
Σε τάξεις στα πίσω θρανία
Χρόνια οι ανάσες σβησμένες
Σε κήπους καλά είν' θαμμένες
Ωχρός αστροναύτης με πέπλα γαλήνης
Κουρνιάζει στα σπλάχνα της άγριας σελήνης
Χρόνια πολλά στα χαμένα
Σ' αυτά που ίσως ήταν γραμμένα
Στις άγριες εικόνες ομίχλης διαβάτης
Επαίτης ονείρων τυφλός και σακάτης
Χρόνια πολλά και σε σένα
Στα δάκρυα που γίνανε ξένα
Στη δύση της νότας που είπε το ψέμα
Που είπε πως χάνομαι αν χάσω εσένα
Αθήνα
13/11/2001
