Τάφος κάπου κοντά στην Σαχάρα…
Ταλαιπωρήθηκα στην μικρή μου ηλικία απ' το ανείπωτο.
Ταλαιπωρήθηκα ,χρόνια τώρα, απ' το ανέτοιμο.
Τόσα χρόνια αηδία, ψευτιά, οδύνη, πανικός, φόβος ο νόμος κι ο αστυνόμος καραδοκεί…
Εγωισμός σε αποσύνθεση και αλλαγή στην εξουσία.
Ποιον θα ψηφίσω, ποια θ' αγαπήσω, θα μισήσω, θα θάψω, κι ο αστυνόμος καραδοκεί…
Ποιον θα προσεγγίσω για να 'χω τα άλλα τα μεγάλα τα μεγαλ-εί-α, τα εργαλεία για μια καλή θητεία…
Σε ποιον να μιλήσω αφού τα χείλη μου έχουν κολλήσει σε φίμωτρα επανάστασης. Πότε θα γίνει; Επανάσταση άνευ "ουσίας" ; Ποτέ…
Τάφος κλεισμένος σε κατακόμβες κάπου κοντά στην Σαχάρα, με φίδια, με μύδια , με στρείδια ,οι αστυνόμοι τα αρχίδια…
Ζω κάθε μέρα τα ίδια…
Βαριέμαι, χτυπιέμαι σε τοίχους και πάλι τα ίδια…
Κοιτάω ανθρώπους. Τους φτύνω, τους γδύνω, τους σκοτώνω κι ο αστυνόμος πυροβολεί…
Κοιτάω παιδάκια, ζηλεύω, λυπάμαι τη μέρα που θα γίνουνε πεύκα, που θα γίνουνε ένα με το κανένα…
Κοιτάω στον δρόμο…σαν ύπνος μου μοιάζει…
Κι όμως περπατώ…
Κι όμως ανασαίνω…
Κι όμως πεθαίνω…
Αθήνα
19/12/2001
