Προς το τίποτα…
Τυφλωμένος από αγάπη ; έρωτα ;
Αγάπη…
Περίεργο συναίσθημα. Φαντάζει πόλη που το ένα σπίτι με το άλλο διαφέρουν είτε στο χρώμα, είτε στο ύψος είτε στην ομορφιά
Έρωτας…
Σινεμά ο παράδεισος. Ταινία με αρχή και -άγνωστο- τέλος. Οι ταινίες πολλές -αμέτρητες- γεμάτες αίμα, δάκρυ, φοβισμένα κορμιά, κορμιά ηδονής, οδύνης μα και λύτρωσης. Τεμαχισμένοι εγωισμοί προβάλλουν για εξαθλίωση. Σκοτωμένα μυαλά ελεύθερα προς απογείωση και συντριβή.
Τυφλωμένος από τι… ;
Ζω σε μια πόλη δίχως στέγη κι ουρανό, δίχως σινεμά και δίχως τέλος.
Το μόνο που βλέπω μπροστά μου είναι μία κατεύθυνση…
" Προς Ελευθέριος Βενιζέλος"
Αθήνα
2/11/2001
