Ανοίγω την πόρτα σου λέω: καλημέρα, Με κοιτάς…
Προχωράς στο σαλόνι, κάθεσαι, απλώνεις τα πόδια σου
Χαλαρώνεις…
Σου λέω τα νέα τα ήξερες πάντα και δεν μετανιώνεις
Ανοίγω την μαυροδάφνη βάζω λίγο σε σένα μα εγώ πίνω απ' το μπουκάλι.
Σου λέω: στην υγειά σου κι εσύ με κοιτάς.
Χαλαρώνεις…
Κρατάω την κιθάρα σου παίζω τραγούδια μα εσύ δεν μιλάς
Χαλαρώνεις…
Χαρτί και μολύβι κραυγές στην σιωπή μου, γελάς…
Μου λες: θα σε πάρω ο δρόμος μακρύς γι' αυτό γράψε και πιες όσο μπορείς…
Αθήνα 25/1/2002
