ΝΥΧΤΩΔΙΕΣ
Τα κορμιά που μας δόθηκαν κάποτε
δεν τα κοιμηθήκαμε όπως έπρεπε…
τις ουράνιες μουσικές δεν τις απολαύσαμε όσο έπρεπε,
μήτε αφεθήκαμε στα ακούσματα των σειρήνων
μόνο μερικά φάλτσα στροβιλίζουν στα αυτιά μας
Τα περισσότερα τα ξεχάσαμε ξαφνικά σε ένα μας γύρισμα
πλακώσαμε στον ύπνο μας, το ίδιο μας το παιδί,
και με πονηρία, ζητάμε από βασιλείς
να μας χαρίσουν του άλλου…
περάσαμε τις συμπληγάδες μας , τις κάναμε πέτρες
και ούτε ένα πούπουλο δεν έφυγε από την ουρά μας...
γιατί πολύ απλά, δεν είχαμε ποτέ φτερά.....
και γιατί ήμασταν μέσα στο φως, βαθιά νυχτωμένοι........
