ΕΥΑ
Είναι παράξενες οι γυναίκες
Παράξενα λόγια, βαμμένες βλεφαρίδες, ανορθόδοξοι έρωτες…
Οι στροφές των ιδεών τους, θυμίζουν το τελείωμα ενός ιππόκαμπου
Είναι παράξενες οι γυναίκες, και τα νερά βαθιά.
Προκλήσεις, πνιγμοί, σπανίως σωτηρίες
Πεδιάδες αισθημάτων, βουνά απογοήτευσης….
Ένα μακροβούτι, η κοινή μας σκέψη….μια ασφυξία το αποτέλεσμα
πως καταφέρνουμε αλήθεια, και βγαίνουμε ζωντανοί;
ποιος θεός ελέγχει όσα κάνουμε, και δεν κάνουμε
ποιος προλαβαίνει τους αφανισμούς, και ποιος μας δωρίζει νέες ζωές;
Είναι παράξενες οι γυναίκες,
και εμείς τα μήλα στα χέρια τους,
κάθε μας επαφή μαζί τους, είναι οι δαγκωματιές,
που μετρούμε στο τέλος, στα κορμιά μας.
