Subject: Omada K
From: "Roithammer"
To: "Eleni Baliou" <pantora@refene.com
Ελένη
Την Γιγαντομαχία περί της ουσίας θέλουμε να αναδαυλίσουμε
Να ξανασυμφιλιώσουμε τις εμβρυακές περιοχές της σκέψης με
την
περιπέτεια της ζωής
Οι διαδρομές της ουτοπίας είναι δαιδαλώδεις
Ναι, θέλουμε να ανάψουμε το εσώτερο Φως - Φάος
Υπάρχει Φάρος εν λειτουργία ?
Είναι Τραγωδία ,
η Τελική Κατάσταση του ανθρώπου να είναι το απόλυτο σκοτάδι
Όλα τα εμπορεύματα είναι στην αποβάθρα
Ναι,
το Χαμένο Οράν και το Χαμένο ακροάσθαι είναι η Αναζήτηση
Ο δικαστής κοιτάζοντας τον φονιά στα μάτια αναγνωρίζει τον
εαυτό
του
Λήθη και Τίποτα
Κομμάτια λίθων και βέβηλων φυτών - Ισοκράτες της γλάστρας
Η ποικιλία των φελλών
Οι αρχαίοτηλεμαϊντανοί της αριστερής όχθης
Η άσαρκη συλλογική ολιγαρχία είναι η αιτία της μαζικής άγνοιας
Η απάτη ενοποιεί το Δράμα και η Ιουδίθ περιμένει τον μεγάλο
ύπνο
Ποιος ανάβει το φως σήμερα για να δει, για να φωτίσει , Ελένη
?
Μπορούμε να εφεύρουμε νέες Ιδρυτικές Πράξεις ?
Ο Άλλος - μας ο εαυτός, θέλει ?
Αυτή η Νόθα Μαζική Αλληλεγγύη που διαλύει τα πάντα μπορεί
να
πολεμηθεί ?
Ή ,
ο φόβος και οι δυσπιστίες μας θα μας νικήσουν , θα μας Τορνεύσουν
και θα μας κάνουν λαμπερά εξαρτήματα κοινής γνώμης
Ελλείψει φυλαχτών και σκόρδων πως θα φυλαχτούμε από τους
χαρισματικούς ?
Ελένη
Είμαστε μια παρέα φίλων, μια αστροπαρέα
Μια παλιά καλοκαιρινή νύχτα είπαμε
να ταξιδέψουμε αυτά που αγαπήσαμε και αγαπάμε,
μέσα στο διαδίκτυο
Βασικός μας σκοπός είναι να
επανακαθαγιάσουμε τα προσωπικά μας φωτοστέφανα
Εκείνα που κατακερματίζονται για χρόνια
μέσα στην γραμμική ακινησία που καθορίζουν
οι καταναλωτικές δομές.
Αποκλεισμένοι - ως κουλτούρα και ως άτομα - νιώσαμε
ότι δεν υπάρχουμε, ότι είμαστε ρεπλίκες,
μιας και το προβαλλόμενο ως αληθινό μας
είχε τρομοκρατήσει.
Και έτσι είπαμε να αναζητηθούμε στο διαδίκτυο
- το μόνο μέσο που είναι ταυτόχρονα ατομικό και αμφίδρομο
Να κάνουμε Γέφυρες, Ερεθισμούς και Ανταλλαγές.
Δύσκολο το επιχείρημα και τα αίτια πολλά.
Προσπαθούμε με ροκανίδια να αποφύγουμε
τις καθημερινές διολισθήσεις
Σκεφτόμαστε και βλέπουμε την κωμωδία
Αισθανόμαστε και νιώθουμε την τραγωδία
Ψάχνουμε Ελένη
τα μοντέρνα ανάκλιντρα μας - τις θεραπείες μας - εξ ύλης ονείρων.
Αλλά τις περισσότερες φορές χανόμαστε
σε παρωδίες με φο - υλικά,
αφού ως ψεύτικα είναι ελκυστικά και λαμπερά
Σαν Κίσσες πέφτουμε πάνω τους και απολαμβάνουμε.
Τι είναι τελικά Βιωμένο παραμένει αναπάντητο
Τι είναι Ουσιώδες και ποιες οι Ελάχιστες Διορθώσεις;
Τι είναι Επιβίωση και τι Σκευωρία ?
Απολαμβάνουμε τα συμπεράσματα ζωής ως
ανίατη αρρώστια και πεινασμένοι ξεσκίζουμε τα κατάλοιπα μας
Τι είναι αυτό που σαπίζει και ανασαίνοντας το, λέμε
τι ωραία που ευωδιάζει ?
Ελένη
Ποιος μηχανισμός αποδοχής των όλων, μας σαμποτάρει ?
Οι διανοητικές μας αντοχές ( ενοχές ?) σαμποτάρονται καθημερινά
από την ακόρεστη έλξη των ανταλλαγών, των συναλλαγών
και των συναναστροφών.
Ποιος συνωμοτεί για αυτή την εκλεπτυσμένη σήψη και
ποιος υπογράφει τα πιστοποιητικά αυθεντικότητας
παραμένει αδιάφανο.
Ευνουχισμένοι πλέον πολιτικά απολαμβάνουμε με αυξανόμενη
βαριεστιμάρα τις τέρψεις της επιβίωσης
και της επιβεβαίωσης.
Στο σημερινό κοινωνικό μονόδρομο - μελόδραμα
δεν υπάρχει πραγματικό συναίσθημα
Όλα είναι εικονικά
Όλα είναι αποκτηνωμένη πληροφορία
Και μόνο
Μέσα στις οριακές ταχύτητες της εποχής μας προσπαθούμε
Ελένη , να παραμείνουμε ως μονάδες ενωμένοι και αδιάσπαστοι
Προσπαθούμε να μη μεταλλαχθούμε σε ατομική φούσκα
Να μη γίνουμε μερικοί ακόμα συλλογικοί παπαγάλοι
Προσπαθούμε με τις ασταθείς και έμμονες ιδέες μας
να παραμείνουμε φυγόκεντροι δορυφόροι
Όσο μπορούμε
Θέλουμε οι Κ σελίδες να δράσουν ως
Τράπεζα Ανάδρασης Συναισθημάτων , ως αντάρτης τρομοκράτης
στον κοινό καθημερινό νου, αυτόν το Μεγάλο Αδελφό
Το αν τα καταφέρουμε είναι ένα ερώτημα
Πάντως το παιχνίδι έχει ξεκινήσει
Και η αστροπαρέα μας μεγαλώνει
Κρήτη - Πάτρα - Αθήνα - Θεσσαλονίκη
Οι σελίδες μας είναι ανοιχτές
Δεν έχουμε συμφέροντα να διαφυλάξουμε
Δεν είμαστε κριτές
Δεν μας ενδιαφέρει αυτό που δε μας αρέσει
Μας ενδιαφέρει το χαμένο συναίσθημα, οι ευαισθησίες
το διαφορετικό από το μαζικό, το ατομικό
Ελένη,
Η ποίηση είναι ένας από τους θεράποντες Ιατρούς μας
και εμένα μου αρέσει η ποίηση,
γιατί μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα,
όσο διαρκεί δηλαδή ένας στοίχος,
η σκέψη πιάνει τη μέγιστη επιτάχυνση . Τότε είναι που λέω
- Να ένα καλό ποίημα . Να μια Κόκκινη Φεράρι
- Να ένα ποίημα που μυρίζει σα βροχή
Μου αρέσει η Προσωπική Ποίηση, γιατί μόνο αυτή μπορεί
να διασώσει τις υπαρξιακές αγωνίες. Μόνο αυτή
δρα καταλυτικά ως σταύρωση μαζί κι ανάσταση
Μ αρέσει το ποιητικό Αίτιο, να είναι υπό διαρκή αναζήτηση,
να μη κατασκευάζεται, να μη βιάζεται.
Η βιασύνη των Παθών είναι βιασμός Ψυχής
