|
Είμαι εντός, ή το εντός
είναι σφηνωμένο στο πιο μέσα,
κάνοντας αδύνατη τη συνάντηση; |
Σελίδα 64
Θα θυμηθώ τις παλιές μας ιστορίες,
όταν οι μάγισσες με τα σκισμένα
πανωφόρια,
χυμούσανε στους ηλεκτρονικούς
ρυθμούς μας,
όταν οι χάρτινες σκέψεις ανοιγανε
αυλάκια με αίμα,
όταν οι ηθοποιοί της φαντασίωσης
αποχωρούσαν διακριτικά τη ξημέρωμα,
όταν ο σύντροφος μουρμούριζε
αφορισμούς, παίζοντας το κομποσκοίνι,
τότε που η πανσέληνος έβγαλε δόντια,
και δάγκωσε τις ριγωτές σελίδες μου.
