Μέρος του όλου
Ψάξε εντος σου, με φως τα γύρω σου.
Μη δεν είσαι η συνισταμένη του κόσμου,
μη δε συμπληρώνεις τον κύκλο της ζωής,
τον κύκλο της Δημιουργίας;
Σύμπαν δεν είναι το πολλαπλάσιό σου;
Κακό ή Αγαθό δεν είναι η συνισταμένη
του δικού σου, ασήμαντου θαρρείς,
κακού ή αγαθού;
Η μικρή έκρηξη του ατόμου σου,
μέγιστη ενέργεια δεν αποδεσμεύει;
Μέγιστη δεν είναι η Ατομική,
η έκρηξη του άτμητου, αόρατου ατόμου;
Διακυμάνσεις της ψυχής σου
δεν είναι η μίμηση των φυσικών αλλαγών;
Συνέχεια δεν έλαμψε ποτέ ο ήλιος*
μόνιμη ποτέ δεν είναι η βροντή.
Το δικό σου μην περιφρονείς*
σαν μέρος του Σύμπαντος δες το.
Μοιράδι σου στο Κακό ή Αγαθό,
που έτυχε την ώρα την κακή ή αγαθή.
Ψάξε εντός σου, το χρώμα να βρεις,
το χρώμα της στιγμής.
Έντονο είν' το χρώμα τ' ουρανού,
λίγο πριν την Ανατολή...αλλά
και λίγο πριν τη Δύση!
Στέριωσε πρώτα πάνω στη σκληρή τη γη,
πάρε κι ένα μέρος τ' ουρανού που σου ανήκει.
Διάλεξε τ' αστέρι που σε οδηγεί,
μην αφήνεις τίποτα στην τύχη.
Βαρύτητα και άνωση αν σ' έλξη σταθερή ισορροπούν,
δυνάμεις κεντρομόλες και κεντρόφυγες δεν κλονίζουν.
