ΚΟΚΚΟΙ ΤΗΣ ΑΜΜΟΥ
Θυμάσαι που μιλούσαμε
για τις ζωγραφιές
που αφήνανε στίγμα
οι πεταλούδες
στο κορμί μας;
Και για τη μετάλλαξη
που φύτευαν
μα δε ρίζωνε ποτέ;
Ήταν τότε που ψάχναμε
στα μετάξια
από πού πηγάζει
όλη ετούτη η θάλασσα
Κλείναμε τα μάτια
συνδυάζαμε τις δυο πληγές
θούρια χελιδονόψαρα
με μιας γινόμασταν
ταξιδευτές του μακριά
Ανταμώσαμε της ξελογιάστρας
τη κρυφή ποτέ πηγή;
Για των πυραλίδων
τεμαχίσαμε τελικά
τα χρυσά φτερά;
Άγνωστο
Όπως και ο κόσμος
που ελπίζαμε να βγούμε
χυμένοι εμείς
σαν από ζέον μέσα
Για μιας μόνο
νύχτας θερινής τροπή
θυσιάσαμε μοιραίοι
ολάκερη ζωή και κάτι μέρες
ΜΙΣΗ ΩΡΑ ΜΑΘΗΜΑ ΣΙΩΠΗΣ
Στο μικιό μου...
Μισή ώρα ακριβώς, μείναμε μαζί!
-Καθ' όλα τέλεια, καθόλου ερωτική-
Το τελείωμα του λίγου χρόνου μας,
τον ξετυλίξαμε κοιτώντας
ευθεία, μπροστά!
Τα μάτια δεν ειδωθήκανε!
Ως τη στιγμή εκείνη που είπες
«Δεν ήτανε γραφτό...Πρέπει να φύγω »
Σέρνομαι πίσω απ' το τριακοστό το πρώτο το λεπτό!
Τι να έμελλε να φέρει;
Τι να έμελλε να δείξει;
Νύχτα ερωτική, να μας διαβεί περίμενε;
Παραμυθένια λες βγαλμένη!
Μπα! Κακό μεγάλο να μας έβρει, ήταν!
Η αλήθεια όμως είναι εδώ
μόνος γράφω, απέναντί μας, καθιστός.
Το στρωσίδι στον άδειο καναπέ,
ανάστατο -και αυτό!-
από του κορμιού σου το περίγραμμα!
Το πακέτο σου να χάσκει άδειο πάνω στο τραπέζι
Σε αληθινή αγκάλη,
μισοκοιμάσαι, τώρα εσύ!
Εγώ, κοινότυπα, απλώς θα γράφω
Όπως τώρα Όπως πάντα
Εμείς όμως -της τέχνης-
συναντιόμαστε σα σε κρυψώνα μυστική κάπου αλλού,
πιο αιθέρια, πιο ονειρικά!
-Έτσι δεν είναι;-
Θα λυτρωθώ,
θα ζήσω το τριακοστό το πρώτο το λεπτό,
μη νοιάζεσαι!
Μόνο εσύ .
Απλώς κοιμήσου!
ΨΥΧΟΓΡΑΦΗΜΑ
Φώτισε η πανσέληνος
Το βράχο, το φάρο
Το ονειρικό μου μέρος
Αϋπνίες
Φωνές
Ψυχασθένεια
Σεληνιάστηκα απόψε
Δε λεω και άλλη φορά
Άστραφτε το μέταλλο
Στα χέρια μου
Ξυράφια κάλπαζαν στο λαιμό μου
Πώς όμως στον εικοστό πρώτο αιώνα
Χάθηκα στης Αριάδνης τα σοκάκια;
Γλίστρησα μέσα τους;
Πώς; Γιατί;
Με θάψανε οι παπάδες;
Οι αστοί αυτό αποσκοπούν;
Και αυτή η ποίηση μου
Καθόλου δε βοηθά
Σα να απειλεί το Θεό
Με σουγιάδες μοιάζει
Αστέρι που μου έχυσε
Τα μάτια τελικά;
Παντού το μαύρο κατοικεί
Γκρίζα σπίτια
Κρέπια κρέπια κρέπια
Και που και που
Πολύχρωμες φανταχτερές κορδέλες
