Αργ. Μουδάτσου-Βαλαδώρου
"Σύλβια"
Γεννήθηκε στην Αθήνα από γονείς Κυκλαδίτες. Τέταρτο παιδί του Γεωργίου Μουδάτσου, από τη Μάρπησσα Πάρου και της Πινελόπης το γένος Γαβριήλ από τη χώρα της Άνδρου.
Από νεαρής ηλικίας άρχισε να ζωγραφίζει και να γράφει ποιήματα και διηγήματα.
Το 1950 είχε συνεργαστεί με τον τότε διευθυντή της "Πυροσβεστικής Ηχούς" και δημοσιεύτηκαν πεζογραφήματά της.
Τον Μάρτιο του 1994 έλαβε μέρεος στην ομαδική έκθεση Παριανών καλλιτεχνών στον "Παρνασσό" με τέσσερα έργα της, κάρβουνο (προσωπογραφίες- αγιογραφίες) υπό την διεύθυνση του "Συνδέσμου Μαρπησσαίων και Αρχιλοχιτών Πάρου"
Το 1995 έκανε την πρώτη ατομική της έκθεση με 60 πίνακες (κάρβουνο, τέμπερα, λάδι, κουρελογραφία), προωπογραφίες, αγιογραφίες, τοπία, στην Παριανή Στέγη, με πολύ καλές κριτικές.
Το Νοέμβριο του 1995 έκανε πάλι στην Παριανή Στέγη την παρουσίαση της πρώτης της ποιητικής συλλογής με τίτλο "Αναλαμπές".
Το Νοέμβρη του 1996 έκανε εγκαίνια της δεύτερης ατομικής της έκθεσης με 65 πίνακες (25 καινούργιους, μετά από το μεγάλο πόνο του θανάτου του παληκαριού της) και ταυτόχρονα την παρουσίαση του δεύτερου βιβλίου της με διηγήματα, κυρίως αληθινές ιστορίες απ' την Πάρο, με τον τίτλο "Μαρουσώ". Και αυτό συγκεντρώνει πολύ καλές κριτικές.
Έχουν δημοσιευτεί πεζά και ποιηματά της εκτός απο την "Πυροσβεστική Ηχώ", στα "Αιολικά Γράμματα", στη "Φωνή της Πάρου", σε φυλλάδια του "Συνδέσμου Επιστημόνων Φυσιολατρών" (Σ.Ε.Φ), στην Ανθολογία "Ποιητική Ομοβροντία" του Κώστα Βαλέτα και στην Ανθολογία νεοελλήνων ποιητών του ιδίου.
Επαναδημοσιεύουμε μέρος από το τρίτο βιβλίο της με ποίηματα που αφιερώνεται στο χαμένο παληκάρι της, με τίτλο "Τα βότσαλα" από ομώνυμο ποίημα.
