Ανατριχίλα
Τον άσπρο σου μαρμάρινο
σταυρό εφίλησα,
παγώσανε τα χείλη μου.
Έβγαινε η παγωνιά από το μνήμα σου;
η μες απ' την καρδιά μου η χιονιά
απ' το χαμό σου που ξεχείλησε;
παιδάκι μου κρυώνεις;
κι ανατρίχιασα!
Μια σκέψη
Τι εύθραυστο κρύσταλλο
λεπτό σαν σαπουνόφουσκα
που είναι η ζωή!
Η ανάσα φεύγει σε μια στιγμή.
