(ιστορικά)
Για το Νικόλα Στέλα
Μέσ' του Αιγαίου τα νησιά,
αγγέλοι φτερουγίζουν,
ττην Πάρο τ' όμορφο νησί
γαρύφαλα σκορπίζουν.
Και ο καθένας Λευκιανός,
γαρύφαλα ας πιάσει
και ένα στεφάνι ανθηρό,
στο Νίκο Στέλα ας φτιάξει.
Ήταν μια μέρα του Μαγιού
π' άνθιζαν τα λουλούδια
στον ουρανό τον πήρανε
ψηλά τα αγγελούδια.
Πολλά φρικτά μαρτύρια,
οι Γερμανοί του 'φτιάξαν,
κρατάει το στόμα του κλειστό
ώσπου τον εκρεμάσαν.
Στη Μάρπησσα που έπεσε,
να' ναι ελαφρό το χώμα,
αιωνία η μνήμη του,
να λέει κάθε στόμα.
