Και κάτι απ' τη ζωή μου
Γεννήθηκα στις Λεύκες
στο Πάνω το χωριό
οι αναμνήσεις μου για μένα
είναι ένα σωρό.
Με τα παιδιά της ηλικίας μου
παίζαμε πάντοτε κρυφτό
μου έδειξαν τόση καλωσύνη
όπως τους έδειξα κι εγώ.
Ονόματα δεν θα αναφέρω
μα τους εγνωμονώ.
Μαζί εμοιραζόμαστε
το λίγο το ψωμί
και στα παιχνίδια παίζαμε
πάντοτε μαζί.
Στη ζέστη και στην παγωνιά
μεσ' τη βροχή, στο κρύο
ανάμνηση μου έμεινε
το παιδικό μου βίο.
Και στα κορίτσια που σήμερα
γιαγιάδες έχουν γίνει,
εκεί του Πάνω του χωριού
ανάμνηση έχουν μείνει.
Απ' το χωριό μας φύγαμε
μα τίποτα δεν ξεχνιέται
και ό,τι φεύγει απ' τη ζωή
πάλι ξαναγενιέται.
