Πρόλογος του Αντ. Αρκά, στο βιβλίο του Μιχάλη Βιντζηλαίου "ΛΕΥΚΕΣ ΠΑΡΟΥ ανδρομές και σήμερα".
Αγαπητέ αναγνώστη,
Το έργο που κρατάς στα χέρια σου
είναι έργο λαογραφικό ποιητικο που μέσα απ' τις γραμμές του αναδύονται εικόνες που μαγεύουν και μεθούν και σε σκλαβώνουν, ανθρώπινες φυσιογνωμίες που σφράγισαν με τη ζωή τους ήθη και έθιμα, γιορτές και πανηγύρια, αληθινά Κυκλαδίτικα σμαράγδια, επαγγέλματα, ιστορικά ντοκουμέντα και λογής λογής διάφορα που όλα μαζί σκιαγραφούν λιτά, γλαφυρά και τόσο ζωντανά τη ζωή των πανέμορφων Λευκών της Πάρου.
Το έργο είναι αποτύπωμα της ψυχής του ποιητή Μιχάλη Βιντζηλαίου ή Γιαννούλη.
Γνώρισα τον Μιχάλη όταν ακόμη ήμουν παιδί να περπατά σκυφτός, στα σοκάκια του Πάνω χωριού. Ίσως ήταν που δεν έβλεπε καλά ή απ' τα προβλήματα της νεανικής του ηλικίας. Αργότερα τον θυμάμαι μκροέμπορο στην προσπάθεια για την εξοικονόμηση της ζωής* όπως όλοι.
Χρόνια πολλά μετά, απ' τα πιο ζωντανά μέλη του Συλλόγου μας, δεν έπαυε να είναι ο γνήσιος Λευκιανός, να μας διασκεδάζει με την τσαμπούνα του, να χορεύει με ιεροτελεστία, να ζει κοντά μας μα και μόνος.
Πριν λίγο καιρό μου ζήτησε να τον βοηθήσω στην τεχνική επεξεργασία, την ταξινόμηση και την έκδοση μιας ποιητικής συλλογής για τις Λεύκες.
Διαβάζοντας τα ποιηματά του και αναπολώντας τις εικόνες απ' τη ζωή του, είπα: "Αυτός ο άνθρωπος δεν ήταν απλά πλημμυρισμένος από φως* είχε και έχει μια φλόγα μέσα του που μόνο η σεμνότητά του την κρατούσε χρόνια και χρόνια στα σωθκά του. Γι' αυτό και ήταν πάντοτε σκυφτός..."
Είναι πολύ δύσκολη η κριτική του έργου του ποιητή, ιδιαίτερα από κάποιον μη ειδικό. Είναι όμως χρέος μου να ευχαριστήσω με κάθε ειλικρίνεια τον συγγραφέα γιατί εκχωρεί τα πνευματικά του δικαιώματα στο συλλογό μας, δηλαδή την ψυχή του και την αγάπη του στις Λεύκες.
Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου αποφάσισε την έκδοση του έργου αυτού, γιατί πιστεύει ότι η αξία του, μέσα απ' τον απλό λαογραφικό λόγο του ποιητή, είναι μεγάλη και πολύτιμη για τις γενιές που έρχονται κυρίως.
Αγαπητέ Αναγνώστη,
Διάβασε με προσοχή το έργο* για να δροσιστείς, για να ξαναθυμηθείς, για να γνωρίσεις τις Λεύκες της Πάρου, για να ξεκουραστείς, για να νοιώσεις την Κυκλαδίτικη ευαισθησία.
Αθήνα Νοέμβρης 1990, Για το Διοικ. Συμβούλιο,Ο Πρόεδρος Αντ. Αρκάς.
