refene.com - Homepage Οι μουσικές μνήμες του Άγγελου 28-08-02 Stereo Nova 28-08-02

Οι μουσικές μνήμες του Άγγελου.

Σημειώσεις ενός ακροατή

  Πρώτη επαφή με τις Τρύπες σε ένα πειρατικό ραδιοφωνικό σταθμό στο Κιάτο….Ταξιδιάρα ψυχή…αβεσαλώμ χαθήκαμε…η εποχή της εφηβείας και της επαφής με τη μουσική. Δίπλα στους doors, stones, hendrix, joplin, σιδηρόπουλο, άσιμο και οι Τρύπες με την ταξιδιάρα ψυχή..

Το ταξίδι με το magic bus  συνεχίστηκε από εκείνη τη στιγμή μέχρι σήμερα με αρκετές στάσεις….Συναυλία στην πάτρα σε ένα μπαρ…θυμασαι γιάννη που παίζατε πάνω στη μπάρα του bar? Μετά ήρθαν τα live στο αν, στο ροδον, στον λυκαβητο, στο σταδιο ειρηνης και φιλιας, μετα ξανα πατρα στα δυο καστρα….

Θυμάσαι Θάνο, Διογένη, Τάσο, Γιώργο πόσες νύχτες περάσαμε μέσα σε φοιτητικά δωμάτια με καπνούς, αλκοόλ, σε σπίτια που γιάτρευαν την θλίψη και εξόρκιζαν τις κατάρες και τις Τρύπες να μας συνοδεύουν στο κασετόφωνο συζητώντας για ποίηση, για ιδανικά, τους έρωτες μας, το πώς θέλαμε να αλλάξουμε τον κόσμο, πάρτι στον 13^ο όροφο, ονειρευόμασταν πως είναι ο παράδεισος, και ορματιζόμασταν την δικιά κοντινή αμερική. Χαθήκαμε….οι βόλτες με το magic bus όμως συνεχίζονται……

Τέλος σπουδών, φανταριλίκι καπου στα μεσα του 90, για την πατρίδα και όλους αυτούς που για σένα δεκάρα δεν δίνουν… στοίχειωσε τα πρωινά εγερτήρια, τις σκοπιές, τις αγγαρείες….

Τέλος στρατού,  αναζήτηση για δουλειά,  καριέρας με ένα κεφάλι γεμάτο χρυσάφι, να προσπαθούμε να ακούμε την αγάπη,  να  αγαπάμε κάθε φοβο που μας παρουσιαζόταν…

Οι τρύπες εξακολουθούσαν να ήταν εκεί παίζοντας σε κασέτες, βινυλια, cd….

Κάπου εκεί φτιάχνοντας καριέρα συνειδητοποιήσαμε ότι είμασταν χαμένοι μέσα στη νύχτα των άλλων, παραμένοντας τσόγλανοι που ακόμα επιμένουμε να νοσταλγούμε……

Πόσοι κάναμε βόλτες με το magic bus, πόσοι ειμαστε σαν το τρένο που βλέπει τα άλλα τρένα να περνούν, χωμένοι στην αμνησία μας ή σε μια άχαρη μέρα, ερωτευμένοι σχιζοφρενείς, επικύνδυνοι ονειροπόλοι, ένα υπέροχο τίποτα, μαιμούδες στο τσίρκο της ζωής, χαμενοι σε μια βραδυνή πλάνη, σε ένα άσχημο ονειρο…Παρόλο αυτά δεν θέλουμε θλιμμένους στην γιορτή μας, αναρωτιόμαστε πως είναι τα κανονικά παιδιά, θυμόμαστε ακόμα την πρώτη μας φορά, πολύχρωμοι παλιάτσοι….

1985-2002 το ταξίδι με το magic bus και τις αποσκευές τις χιλιάδες αναμνήσεις και με διαφορετικούς επιβάτες συνεχίζεται….

Συγνώμη που οι λέξεις ήταν λέξεις και δεν ήταν σφαίρες κραυγές γλάρων η παιδικές κραυγές…..

Άγγελος